Every work of art is an uncommitted crime


-Theodor Adorno-

no belief in

daDa ποiησΗ dAda λογοtεΧνiα dadA pUnk dADa

Τελάλης:

Τετάρτη, Ιανουαρίου 13, 2021

Ανθρώπινο Μανιφέστο

     Το μπλογκ ονομάζεται nobeliefin. Είναι κάτι που με αντιπροσωπεύει. Δεν πιστεύω σε κάτι, παρά μόνο σε ό,τι ενσαρκώνω, έπειτα από μόχθο, μελέτη, αναζήτηση, έπειτα από έρωτα, έπειτα από κάθε μεταστοιχείωση όπου η γνώση έχει ζυμωθεί στα σπλάχνα μου, έχει αναμειχθεί με το DNA των κυττάρων μου. Αυτή η έλλειψη πίστης (με την έννοια την οποία εσύ ο υπέρμαχος του στείρου λόγου κατανοείς), προφανώς και δεν είναι μία μηδενιστική στάση, ούτε αποτελεί την άρνηση τής γνώσης, του οτιδήποτε υπάρχει ή πιστεύεται ότι υπάρχει. 

    Ο καθένας είναι μοναδικός και η οπτική του διαφέρει. Εάν μου παρουσιάσεις κάτι ως αλήθεια δεν έχω κανέναν λόγο να σε πιστέψω de facto, γιατί γνωρίζω πως εσύ κι εγώ το πιο πιθανόν να έχουμε τελείως διαφορετική οπτική τού κόσμου —που είναι και θαυμάσιο— που σημαίνει η αλήθεια σου ίσως να μην είναι η αλήθεια μου. Εάν όμως μου προκαλεί το ενδιαφέρον, εάν με ελκύει, εάν έχει τις προϋποθέσεις —κατά τον τρόπο που ο Νίτσε θα πίστευε μόνο σ’ έναν Θεό που χορεύει, γιατί μόνο ένας τέτοιος Θεός θα είχε γι’ αυτόν τις προϋποθέσεις να είναι αληθινός, να εκφράζει μία αλήθεια— τότε θα την φλερτάρω, θα βγω ραντεβού μαζί της, θα ξοδέψω χρόνο και χρήμα και ενέργεια, κι αν μου διεγείρει αυτή η αλήθεια το Σώμα θα της κάνω έρωτα. Δεν θα την ερωτευτώ επειδή έχει ένα καλοσχηματισμένο πρόσωπο. Θα την ερωτευτώ επειδή μπορεί να ζήσει μέσα μου, επειδή μπορώ να ζήσω μέσα της, επειδή η έλξη αυτή σπάει κάθε σύνορο, και τίποτα δεν είναι πια υποκείμενο και αντικείμενο. Το υποκείμενο και το γνωστικό του αντικείμενο γίναν ζύμη, όπως όταν ενώνεις νερό κι αλεύρι και τ’ ανακατώνεις. Η ζύμωση αυτή σώματος και αλήθειας είναι στάδιο τής αλχημιστικής ένωσης, της αλχημιστικής μεταστοιχείωσης τής ύλης. Μπορείς να την πεις εμβίωση, εμπειρία, και χωρίς αυτήν οποιαδήποτε πίστη σε κάτι είναι προκατάληψη, ιδεοληψία, ψευδαίσθηση. Ή αλλιώς, είναι μια αλήθεια χωρίς σώμα. Χωρίς σωματικότητα η πίστη-πνεύμα είναι κάτι ξένο που κατοικεί μέσα σου σαν φάντασμα. Αυτό το είδος πνεύματος σε μικραίνει, καθώς είναι κενό από ύλη, και δεν έχει ρίζα για να μπορεί κάποτε ν' ανθίσει. Δες τον εαυτό σου στον καθρέπτη: Σε κάνει δειλό. Σε κάνει φανατικό. Σε κάνει ξεροκέφαλο. Σε κάνει ρουφιάνο. Σε κάνει απαίσιο.

    Καμία πίστη σε. Στη γλώσσα μου σημαίνει κατάδυση στα θαλάσσια βάθη, στα σκοτάδια της ύπαρξης, τον Άδη. Να πεθάνω ως κλισέ σκέψη, ως μπάτσος, ως ρουφιάνος, ως δημοσιογράφος —όλοι αυτοί που τους βλέπω έξω μου κι έχουν τη ρίζα μέσα μου. Και να ανέλθω όπως η Αφροδίτη, το λαμπρό άστρο της αυγής, γυμνός, διάφανος. Αναζήτηση, μελέτη. Δεν μπορεί η αλήθεια να είναι ένα αφηρημένο, αόριστο πνεύμα. Δεν μπορεί η αλήθεια να είναι η ιδιοκτησία κάποιων ειδικών, θεολόγων, φιλοσόφων, επιστημόνων, παρά κάτι ενσώματο, κάτι που να έχει σαρκωθεί από το άτομο, και έχει χωνευτεί ή απορριφθεί, όπως με την τροφή που βάζεις μέσα σου. 

    Είναι μια επίπονη διαδικασία, το ξέρω, αλλά από τη στιγμή που είσαι φυλακισμένος σπίτι σου, τι άλλη επιλογή έχεις από το να διερευνήσεις την πραγματικότητα; Εάν έρχονταν αστυνομικοί, σε συλλάμβαναν χωρίς εσύ να έχεις κάνει τίποτα, και σ’ έκλειναν φυλακή, δεν θα το έψαχνες; Δεν θα μελετούσες τόμους εγκληματολογίας, νομικής επιστήμης, οτιδήποτε, εάν απ’ αυτό θα κρινόταν η ίδια σου η υπόσταση, να καταλάβεις γιατί βρέθηκες εκεί και να υπερασπιστείς την αθωότητά σου; Να συλλάβεις την πραγματικότητα; Γιατί λοιπόν συμπεριφέρεσαι σαν χαρακτήρας του Κάφκα; Γιατί αποδέχεσαι πως το παιχνίδι είναι έτσι όπως στο παρουσιάζει μία ανώτερη δύναμη, το Κράτος, το ολοκληρωτικό αυτό Κράτος με τα μεταφυσικά χαρακτηριστικά, που είναι ο συγγραφέας τούτης της παράλογης αφήγησης και οι ακριβοπληρωμένοι αυλοκόλακές του γιατροί και μίντια; Γιατί δεν ψάχνεις; Γιατί δεν ακούς κι άλλους που έχουν άλλη άποψη; Θες να ανήκεις στη κυρίαρχη άποψη, να είσαι ασφαλής, δημοφιλής, να μην σε πουν ψεκασμένο, να μην σε κοροϊδέψουν, να σου χτυπάν φιλικά την πλάτη, κι εν τέλει δεν θέλεις να ρισκάρεις, να πεις κάτι δικό σου, μια δικιά σου εκτίμηση και ν' αποτύχεις. Αλλά έτσι ποτέ δεν πήγε ο κόσμος μπροστά. Κάθε φορά η κυρίαρχη άποψη ήταν μία άποψη για ξεπέρασμα, και ιστορικά γινόταν πάντα μέσα από τη σύγκρουση. Εκτός από τώρα. Όχι παγκοσμίως —ευτυχώς— αλλά δυστυχώς εδώ στην Ελλάδα. Αριστεροί και δεξιοί με σκυμμένα τα κεφάλια. Κι ας ξεπήδησαν κι οι δυο ιστορικά μέσα από τις σελίδες τού Χέγκελ, κανείς τους δεν έχει ιδέα, δεν άκουσαν ποτέ για το πώς κινείται η ιστορία. Έχουμε τη θέση τού ολοκληρωτικού κράτους, που είναι και η θέση του διεστραμμένου επιστημονικού ιερατείου, που είναι και η θέση του εκφυλισμένου εκκλησιαστικού ιερατείου, που είναι και η θέση των σαπισμένων ψυχικά μίντια, που είναι και η θέση του παράφρονα μεσσία Γκέιτς, που είναι και η θέση των ανήθικων φαρμακευτικών καρτέλ. Αυτή είναι η Θέση, που εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της απόλυτης αλήθειας, θέση την οποία έχεις αποδεχτεί, άκριτα. Πού είναι λοιπόν η αντίθεση σ’ αυτή τη θέση με βάση τη διαλεκτική; Ποια είναι η φύση της; Εϊναι ανόητοι και ψεκασμένοι όσοι αντιτίθενται ή μήπως όταν κατηγορείς κοιτάς το πρόσωπό σου στον καθρέφτη; Ρωτάω, μήπως και τα πράγματα δεν είναι όπως τα έχεις πληροφορηθεί. Ενημερώνεσαι από τη μία παγκόσμια πηγή που προμοτάρει τη Θέση, η οποία εκφράζεται μέσα από αυτόν τον ανήκουστο μονόδρομο τής ενημέρωσης, τον πρωτάκουστο μονόδρομο τής επιστήμης, τον πασίγνωστο μονόδρομο τής πολιτικής —δέκα χρόνια τώρα συνήθισες την κατακρεούργηση τού Συντάγματος, την πώληση της χώρας σου σε τιμή ευκαιρίας, την απουσία ατομικών δικαιωμάτων, τη γερμανική κατοχή που τα μίντια παρουσιάζουν ως αδερφική συνεργασία εντός της ευρωπαϊκής ένωσης. Αραχτός στο κινητό σου το παίζεις παντογνώστης, ενώ στην πραγματικότητα ένα δεν ξέρεις, ότι τίποτα δεν ξέρεις. 

    Ούτε εμένα μη με πιστεύεις. Δεν θέλω να με πιστέψεις. Ψάξε, μάθε, και κρίνε για εσένα ποια είναι η αλήθεια. Η αλήθεια σου. Και κατά πόσο αυτή η αλήθεια σου έχει βάρος, ώστε να μπορέσει ν’ αγγίξει τη μία ιστορική πραγματικότητα που καβαλάμε ή πνιγόμαστε σαν ναυαγοί στη θάλασσα τού γίγνεσθαι. Όχι να φανταστείς τη σανίδα που θα σε κρατήσει στην επιφάνεια, που πιθανόν να σε βγάλει σε κάποιο εικονικό νησί τής επιθυμίας, αλλά να τη γραπώσεις με τα πληγιασμένα χέρια, τους μυς που γίναν παλαμάρια από τον αγώνα της επιβίωσης, την ένταση που καίει τα σπλάχνα, και να περάσεις μέσα από τις συμπληγάδες, να διαβείς τις πύλες τού Άδη για να βγεις στη δική σου Ιθάκη. Να πατήσεις στην αμμούδα και να φωνάξεις από χαρά, να κλάψεις από συγκίνηση. Μία νίκη ένσαρκη. Βγες από το κωλοφέισμπουκ που σου έχει κάνει το μυαλό κουνουπίδι, και ξεκίνα να ψάχνεις για ποιον λόγο σε καταδίκασαν σε φυλάκιση. Μου το παίζεις αντιφασίστας εκεί, στο πλέον φασιστικό μέσο που καταπατά τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία τού λόγου, κατεβάζοντας λογαριασμούς, σβήνοντας δημοσιεύσεις, στέλνοντας στα τάρταρα τού διαδικτύου όποιον έχει μία διαφορετική άποψη από την κυρίαρχη τού ολοκληρωτικού κράτους, το οποίο τείνει να γίνει παγκόσμιο. Δεν σιχάθηκες τον εαυτό σου να ζεις σ’ αυτήν την αντίφαση; Είσαι αντιφασίστας όπως κάποιος άλλος είναι πανκ, με λωρίδα είκοσι ευρώ το κούρεμα και σκισμένα ρούχα σχεδιασμένα από οίκους μόδας. Ακίνδυνος με απλά λόγια. Γιαλαντζί. Για να ζεις επαναστάτη μου εκεί μέσα, στο κωλοφέισμπουκ, και να πουλάς πνεύμα, χωρίς να σ’ έχουν στείλει, είναι δείγμα το πόσο παθητικός είσαι, το πόσο αδιάφορος, καταμεσίς της μάχης, να συναινείς με τις φασιστικές πρακτικές του για να ποστάρεις ανοησίες. Περισσότερο από την αλήθεια σ’ ενδιαφέρει να είσαι αρεστός στους άλλους, αναγνωρίσιμος ως κουλ, ως ροκ, ως οπαδός τού «ορθού» κυρίαρχου λόγου. Ήδη οι τοίχοι τού φέισμπουκ, σε έναν ιστορικό μελετητή τού αύριο, θα δείχνουν με μιας το ποιος συμπορεύτηκε με το ολοκληρωτικό κράτος, με το ολοκληρωτικό ιερατείο τής επιστήμης, με τα ολοκληρωτικά μίντια. Το ποιος έλεγε απλώς μπούρδες, εξυπνάδες, ψευτοπαλληκαριές τού πληκτρολογίου, ανάξια όλα στη σύγκρουση που ζούμε τώρα και διακυβεύεται ο άνθρωπος και η ελευθερία του. Το ποιος μετέτρεπε τα λόγια του σε ξίφη και λάβωνε τη λερναία ύδρα τού ολοκληρωτισμού με τίμημα ακόμα και την ίδια τη ζωή του. 

    Φτάσαμε σ’ ένα κρίσιμο σημείο κοινωνικού/κρατικού προγραμματισμού που θα πρέπει να αρχίσουμε από την αλφαβήτα: Να αμφισβητείς την εξουσία. Σε κάθε της μορφή. Πολιτική εξουσία, θρησκευτική εξουσία, χρηματοπιστωτική εξουσία, μιντιακή εξουσία, ιατρική εξουσία. Να μάθεις να διακρίνεις τι είναι τι. Την αλήθεια από το ψέμα, την πραγματικότητα από την εικονική της εκδοχή. 

    Άκου το σκοτάδι που σε βαραίνει, τον πόνο, την οργή, τον φόβο, τη θλίψη. Κι άσε το Σώμα σου να μιλήσει. Όχι ο προγραμματισμένος, κατασκευασμένος νους. Αυτός μοιάζει να έχει χάσει το παιχνίδι. Το Σώμα όμως είναι πάντα εκεί, ό,τι είσαι, εκεί που δεν υπάρχουν διαχωρισμοί, εκεί όπου ο Καρτέσιος γίνεται σκόνη. Δεν έχεις επιλογή παρά να πάρεις θέση. Επιτίθονται παντού, στο μυαλό σου και στην καρδιά, στη λογική και τα συναισθήματά σου. Σαν να πολεμας σε δύο μέτωπα ταυτοχρόνως, οφείλεις να γίνεις ένα. Δεν θέλουν το καλό σου και πρέπει να το χωνέψεις εάν θες να επιβιώσεις. Δεν μπορείς να το καταλάβεις, γιατί στον νου σου έκαναν hacking. Το αισθάνεσαι όμως. Αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι δεν μπορεί να μην ζεις για να μην πεθάνεις. Αυτό δεν σου λένε οι πράξεις τους; Μην ζεις για να μην πεθάνεις. Κι αν φοβάσαι φίλε μου, δεν έχεις πια τίποτα να χάσεις. Είσαι στο Άουσβιτς. Μόλις κατέβηκες από τα τρένα. Χιλιάδες εσείς και μερικές δεκάδες στρατιώτες απέναντι. Χαμηλώνεις το κεφάλι. Αγνοείς τα μαθηματικά, τις πιθανότητες, τη δύναμη που έχεις. Ρωτάν ποιος ξέρει από μηχανική. Ρωτάν ποιος ξέρει από σιδηρουργία. Ποιος ξέρει από οικοδομή. Ποιος παίζει μουσική. Σηκώνεις το χέρι. Μπορεί να τη βολέψεις. Να βρεις δουλίτσα στο Άουσβιτς, να πιάσεις την καλή. Άλλωστε είδες τι έγραφε στην είσοδο προτού μπεις: Η εργασία ελευθερώνει. Πρώτα όμως, για λόγους υγιεινής, σας λεν να περάσετε από εδώ, γδυθείτε παρακαλώ. Και σκαμπίλι να πέσει δεν έπεσε σε σένα, σκυφτός ελπίζεις να τελειώσει η τυπική καθαριότητα και να ξεκινήσεις τη δουλειά. 

«Περάστε για μπάνιο. Raus!»

Μπαίνεις με τον φόβο, με μια ελπίδα που προσπαθεί να κοροϊδέψει τον φόβο, με την αγνοια που κάνει σαν τη στρουθοκάμηλο. Μπαίνεις για μπανάκι και καταλήγεις σαπούνι. 

    Δεν είμαστε στην Ελλάδα, δεν είμαστε σε κάποια δημοκρατική χώρα, δεν είμαστε στην Ευρώπη των λαών, ούτε σε κάποια όλο ανθρωπιά παγκόσμια κοινότητα. Είμαστε στο Άουσβιτς. Και πάμε για μπανάκι. 

    Σημασία δεν έχει το θέαμα που προβάλλουν στην τηλεόραση, αλλά η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα αποκτάει την υλικότητά της από τα συμβάντα που την υφαίνουν, όχι από τα συνεργεία των μίντια. Εάν σκαλίσεις τα συμβάντα θα βρεις τα αποδεικτικά στοιχεία που ριζώνουν την αλήθεια στο χώμα τής πραγματικότητας. Η αλήθεια είναι η αλήθεια μου, του καθενός, μία υποκειμενικότητα που διαφωτίζει ή συσκοτίζει τον εαυτό μας και σημαίνει την αντίληψή μας η οποία είναι αντανάκλαση τής συνειδητότητάς μας. Αυτή η αλήθεια παύει να είναι νεφέλωμα, υποκειμενικότητα, «έτσι νιώθω άρα έτσι είναι», κι αποκτάει βάρος όταν ταυτίζεται με την πραγματικότητα. Δεν αντικειμενοποιείται. Σωματοποιείται. Σ’ αυτό το σημείο το υποκείμενο και το αντικείμενο έχουν υποστεί μία αλχημιστική ζύμωση και αυτό που μένει είναι μία μεταστοιχειωμένη ύλη, εσύ, ενσαρκώνοντας πια την πραγματικότητα, και η γνώση δεν είναι μια γνώση εξωτερική, μια γνώση για να πουλάς πνεύμα, κενή, ένα φάντασμα που σεργιανίζει στις ιδεοληψίες, στην πίστη (όπως πχ «πιστεύω ότι ο καπιταλισμός φταίει» και καθάρισες, τα είπες όλα), αλλά κύτταρα, πυρηνική πληροφορία χαραγμένη στις αλυσίδες τού DNA. Δράση.

    Όλο αυτό το θέαμα του ιού έτσι όπως έχει σερβιριστεί στην ανθρωπότητα δεν έχει καμία ρίζα στην πραγματικότητα. Πού είναι τα πραγματικά συμβάντα που την υφαίνουν; Που είναι τα στοιχεία που δείχνουν με σαφήνεια και ακρίβεια την επικινδυνότητά του; Πουθενά. Σαν να βλέπεις χολιγουντιανή ταινία κακού σεναριογράφου, επιπόλαιου, βιαστικού. Μέχρι να δοθούν τα πραγματικά στοιχεία και να αναλυθούν τα πραγματικά συμβάντα δεν πιστεύω ότι υπάρχει καμία αλήθεια στο όλο αυτό θέαμα. Το να πιστέψω στο θέαμα είναι σαν να πιστεύω στις μάγισσες τού Μεσαίωνα, να ουρλιάζω κι εγώ να καούν στην πυρά, γιατί το είπε το ιερατείο των παπάδων. Ποιος θα μας σώσει από το ιερατείο των επιστημόνων; Από το ιερατείο των πολιτικών; Από το ιερατείο των μίντια; Θα έρθει και γι’ αυτούς το πλήρωμα τού χρόνου, όπως για καθετί που γεννήθηκε κάποτε και αναπόφευκτα τείνει προς τον θάνατο. Κι αυτή η ώρα πλησιάζει. Ο κόσμος αρχίζει να συνειδητοποιεί την απάτη. Ένας επιπλέον κάθε φορά και το ποδάρι που στηρίζει τον θρόνο τους τρίζει ολοένα περισσότερο. 

    Ακούς τη λέξη επιστήμη και αυτομάτως είσαι προγραμματισμένος να την ταυτίζεις με την ηθική, όπως τον Μεσαίωνα οι αδαείς όταν ακούγαν τη λέξη εκκλησία. Ξεχνάς ότι οι ίδιοι άνθρωποι είναι πάντα, ικανοί για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Γνωρίζεις ότι ο Μένγκελε ήταν επιστήμονας, γιατρός. Ήταν ειδικός. Και θα έπρεπε να ξέρεις ότι δεν αποτελεί τη μοναδική περίπτωση ανήθικου, εγκληματία γιατρού στην ιστορία τού ανθρώπου. Αυτοί που ανοίγουν με νυστέρι τους ανθρώπους ζωντανούς για να πάρουν τα καρτέλ τα όργανά τους και να τα μοσχοπουλήσουν στη μαύρη αγορά είναι γιατροί. Τεράστια μπίζνα, πολλοί οι ειδικοί. Αυτοί που βασανίζουν ζωντανούς οργανισμούς, ζώα και ανθρώπους για να βρουν καινούργια δηλητήρια, να κατασκευαστούν καινούργια βιολογικά όπλα, είναι γιατροί. Οπότε όταν ακούς επιστήμη να είσαι πιο προσεκτικός. Μην τσιμπάς από ένα όνομα και μόνο, από έναν τίτλο. Μάθε να διακρίνεις τον επιστήμονα από τον επιστήμονα, μάθε να διακρίνεις γενικώς.

    Το επιστημονικο ιερατείο λοιπόν, αρνείται να ακολουθήσει τις αρχές τής επιστήμης και να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία. Κυνηγάει τις δικές του μάγισσες: όσους δεν θέλουν να υποταχτούν στην ολοκληρωτική εξουσία, όσους αμφισβητούν το θέαμα. Έχουμε την ενδιαφέρουσα περίπτωση όπου οι αμφισβητίες είναι αυτοί που δρουν επιστημονικά σε αντίθεση με το επιστημονικό ιερατείο. Ζητούν στοιχεία. Ζητούν διαφάνεια. Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει στην περίπτωσή μας, στην εκδίπλωση αυτού του γελοίου από μια οπτική, εντελώς εγκληματικού θεάματος. Επιτίθονται χυδαία. Βλέπει κανείς την ανεκδιήγητη αντιμετώπιση των αμφισβητιών από εκείνους που καί έχουν παραβεί κάθε άρθρο τού Συντάγματος, καί δεν έχουν προσκομίσει καν ένα πραγματικό στοιχείο. Βλέπει κανείς τον διασυρμό των αμφισβητιών, τη ρατσιστική αντιμετώπισή τους ως ψεκασμένους από όλα τα κεφάλια τής λερναίας ύδρας τού υπερδιογκωμένου, κανιβαλιστικού, σοσιαλιστικού-ναζιστικού κράτους, από τον γκαουλάιτερ του γερμανικού ράιχ στην Ελλάδα με τυπικό τίτλο «πρωθυπουργός» έως το γραφείο προπαγάνδας του με τυπικό τίτλο «μέσα μαζικής ενημέρωσης», αλλά και απ’ όλους αυτούς —εσένα!— που υποτάχθηκαν στην αφήγηση των απατεώνων. Δεν σε καρφώνω στον τοίχο. Δεν διαχωρίζομαι από εσένα, είσαι απολύτως αναγκαίος στο ανθρώπινο πρόταγμα για ελευθερία. Οφείλεις όμως στην ίδια τη ζωή, στον άνθρωπο, να συνέρθεις από τον λήθαργο, για να διεκδικήσουμε μαζί μια κοινωνία ελεύθερη.

    Το ξεκαθαρίζω, κι είναι η δική μου γνώση, η δική μου αλήθεια και δεν θέλω να με πιστέψεις: ό,τι συμβαίνει όλον αυτόν τον καιρό με τον ιό, δεν είναι παρά η μεγαλύτερη απάτη που έχει ποτέ συμβεί σε βάρος τής ανθρωπότητας. Δεν αρνούμαι την ύπαρξη τού κορωναϊού. Αυτός υπήρχε από πάντα, από τότε που εμφανίστηκε στη γη το πρώτο ζωικό κύτταρο. Αρνούμαι τον όρο πανδημία. Αρνούμαι την επικινδυνότητά του όπως παρουσιάζεται από τα μίντια και το επιστημονικό ιερατείο. Και καταγγέλω τα μέτρα ως ολοκληρωτικά που δεν έχουν καμία πρόθεση να νικήσουν κάποιον ιό αλλά να εξοντώσουν τους ανθρώπους, τους λαούς. Όχι γιατί έτσι με βολεύει, όχι για να έχω το πρόσωπο ενός αντιδραστικού, ενός πάνκι. Είναι γιατί τα έχω μελετήσει, σε αντίθεση με πολλούς που απλώς τα έχουν πιστέψει, όπως πίστευαν στον Μεσαίωνα πράγματα απίστευτα. Και γιατί το Σώμα μου, χωρίς ιδεοληψίες, χωρίς φοβίες, συλλαμβάνει φυσικότατα το στημένο σκηνικό: Πολιτικοί, γιατροί, διάσημοι μαϊντανοί, όλοι αυτοί που σου λέν να κάτσεις μέσα, να μην ζήσεις, ζουν προκλητικά τη ζωή τους κάνοντας πάρτι, μπροστά στη μούρη σου, σαν να μην υπήρχε ιός, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα, τόσο ακίνδυνος είναι, που δεν χρειάζεται να αναστείλεις καμία σου συνήθεια: να κυκλοφορείς ελεύθερα, να συναναστρέφεσαι με άλλους, να δουλεύεις. Τους θεωρείς βλάκες, απρόσεχτους, που τους πιάνει ο φακός στα πράσα να μην τηρούν τίποτα απ’ αυτά που σου επιβάλλουν με ανείπωτη σκληρότητα; Δεν μπορεί να είσαι τόσο αφελής. Μήπως δεν ξέρουν οι ίδιοι το παραμύθι τους; Εσένα προσπαθούν να πείσουν ότι ο ιός είναι φονικός. Τα μέτρα είναι για σένα, όχι για όλους. Όπως έλεγε ο Όργουελ για τους πατερούληδες τής σοσιαλιστικής Ρωσίας, όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά κάποια είναι πιο ίσα. Όλους τους χτυπά ο ιός, αλλά κάποιους περισσότερο. Την πλέμπα βαράει, το βλέπεις κι εσύ που είσαι τυφλός. Γι’ αυτό στην Ελλάδα, τη ρημαγμένη από τους προδότες πολιτικούς, θερίζει ο ιός. Στο Ντουμπάι τίποτα. Στη Γιουχάν απ’ όπου και ξεπήδησε κάνουν ξέφρενα πάρτι. Στη Σουηδία χαλαρά. Στις Φιλιππίνες σε πυροβολούν στο κεφάλι για να μην κολλήσεις. Στην Αμερική το καλοκαίρι, στις πολιτείες των Δημοκρατικών τα μέτρα ήταν σκληρά για τους πολίτες, μην κολλήσουν, κλειστά μαγαζιά, απαγόρευση συναθροίσεων, μα δεν ίσχυαν για όσους διαδήλωναν, γιατί σ’ αυτούς δεν κολλούσε με τίποτα (ένας ιός με στιλ και κοινωνική ευαισθησία) —μπουλούκια βανδάλων που τα μίντια παρουσίαζαν σαν φιλειρηνικούς διαδηλωτές, εργαλεία μιας πολιτικής ατζέντας (εκείνοι που υποτίθεται πως ήταν ακτιβιστές υπέρ των δικαιωμάτων των μαύρων και έκαιγαν και λεηλατούσαν για μήνες τα μαγαζιά συνανθρώπων τους, και κυρίως μικρομεσαίων μαύρων. Εάν έβλεπες τα κανάλια-παραρτήματα του CNN στην Ελλάδα και όχι τους ίδους τους μαύρους που έκλαιγαν στα διαλυμένα μαγαζιά τους, θα έπρεπε να έψαχνες καλύτερα τα γεγονότα, μακριά από τα σάπια αυτά μίντια). Ακόμα, στα σούπερμάρκετ ο ιός δεν πλησιάζει. Στα λεωφορεία από τη σαρδελοποίηση των επιβατών δεν χωράει. Στις εκκλησίες, τα σχολεία, τα πάρκα, τις ακρογιαλιές, γαμεί και δέρνει. Στο βουνό δεν πας, πεθαίνεις. Την ημέρα είναι κουλ, μετά τις 9 σεληνιάζεται και θερίζει με δρεπάνι. Ούτε χριστούγεννα, ούτε πρωτοχρονιά σε άφησαν να κάνεις. Στα κρυφά, συνωμοτικά, μην σ’ ακούσει ο ρουφιάνος από δίπλα και καλέσει την προστασία τού πολίτη να σε σώσει από τον ανεύθυνο εαυτό σου. Έτσι την έβγαλες μέσα, βλέποντας τους γνωστούς της τιβί να σε κοροϊδεύουν όλη μέρα, συνωστισμένοι, δίχως προστασία, να πίνουν και να τραγουδούν, να χορεύουν να γλεντούν, κι έπειτα με πρόσωπο κοινωνιοπαθούς σαδιστή να σου εύχονται χρόνια πολλά. Χρόνια πολλά ε; Τι εύχεσαι χρόνια πολλά; Έτσι; Να ζήσεις σαν φάντασμα αιώνες; Ισόβια κάθειρξη; Ξέχασες το «καλύτερα μια ώρας ελεύθερη ζωή…»; Μα δεν εύχεσαι καν εσύ τα χρόνια πολλά, το πρόγραμμα που τρέχει μέσα σου. Εάν θες να εύχεσαι χρόνια πολλά, χρόνια καλά, καλή χρονιά, θα πρέπει να κάνεις κάτι, να βγεις από τις λέξεις και να σταθείς στο ύψος σου ως άνθρωπος. Γιατί όλα αυτά περί ιού είναι μπούρδα. Το βλέπεις κι εσύ που δεν βλέπεις τίποτα: εσύ χεσμένος στη φυλακή σου την οποία πληρώνεις κι από πάνω, κι αυτοί στις σάλες να χορεύουν και να πίνουν. Τι δεν καταλαβαίνεις; Είσαι τόσο ανίκανος να ερμηνεύσεις το προφανές; Αυτό που βλέπεις; Κάτσε λοιπόν μέσα μέχρι το 2045, τότε που σύμφωνα με τον γελοίο και παράφρονα προφήτη τής επιστήμης Kurzweil (βλ. The singularity is near) ο άνθρωπος θα κάνει το τελικό του update, την αναβάθμιση με την οποία θα εγκαταλείψει τη βιολογία μια για πάντα και θα γίνει μηχανή συνδεδεμένη με τεχνητή νοημοσύνη. Χωρίς βιολογία θα απελευθερωθείς από τους βιολογικούς ιούς, θα λυτρωθείς από κάθε φυσικό κίνδυνο, γυαλισμένος και σιλικονάτος, θα είσαι και ο πρώτος γκόμενος. Transhumanism. Singurality. Ναι, ναι, συνωμοσιολογίες είναι. Κοιμήσου ήσυχα. Έτσι κι αλλιώς, εάν συνεχίσουμε έτσι, μέχρι τότε δεν θα τη βγάλει κανένας μας. Εκτός κι αν γίνει το καταραμένο θαύμα και πιάσουν οι ευχές σου για χρόνια πολλά. 

    «Για ποια απάτη του ιού μιλάς; Δεν ντρέπεσαι;», αγριεύει μέσα σου ο αληθινός ιός: ο κρατικός προγραμματισμός. «Είσαι ειδικός;», θα μου πεις και θα νιώσεις σοφός, τεράστιος, πιο πάνω και από τον Βίτγκενσταϊν.  Τι είναι ο ειδικός αγαπητό μου ζόμπι; Κάποιος που γεννήθηκε με το χάρισμα της δεδομένης γνώσης, φωτισμένος a priori, ή κάποιος που μελέτησε και γι’ αυτό μπορεί να ισχυρίζεται ότι κάτι γνωρίζει; Εάν μελετήσω ό,τι μελέτησε ένας γιατρός με κάνει λιγότερο ειδικό; (τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο). Και τι γίνεται —το έχεις σκεφτεί;— όταν οι ειδικοί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με άλλους ειδικούς; Συζήτηση θα ήταν το αναμενόμενο. Γιατί δεν συμβαίνει αυτό; Γιατί η γνώμη κάποιων ειδικών αποτελεί μονόδρομο; Ειδικοί οικονομολόγοι είναι αυτοί που έχτισαν τούτο το οικονομικό Άουσβιτς στο οποίο ζούμε μια δεκαετία τώρα, ή το ξέχασες; ή δεν έχεις αίσθηση που ζεις; Το περίμενες αυτό πριν; Αν στο έλεγαν δεν θα κορόιδευες; Και να που έγινες κι εσύ, κι εγώ, όλοι μας, αριθμοί στο Άουσβιτς. Γιατί να μην υπάρχουν ειδικοί γιατροί που να χτίζουν το ιατρικό Άουσβιτς στο οποίο θα ζήσουμε την επόμενη δεκαετία; Γιατί εσύ ο πιστός στην καλοσύνη των ανθρώπων, ο πιστός στους ειδικούς της τηλεόρασης, ο πιστός στους παράφρονες μεσσίες όπως ο Σόρος και ο Γκέιτς, ο πιστός στους εταίρους μας που κατάφεραν να υλοποιήσουν το όραμα του Χίτλερ περί Ευρωπαϊκής Ένωσης (τι, δεν το γνώριζες αυτό;) κι έκαναν όλον τον πλανήτη Άουσβιτς, πιστεύεις ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο; Γιατί για μια στιγμή δεν βλέπεις τι συμβαίνει γύρω σου; που ζεις; πως ζεις; Γιατί δεν παρατηρείς εσύ για σένα, εάν όλοι αυτοί στους οποίους πιστεύεις κι εμπιστεύεσαι τη ζωή σου, θέλουν το καλό σου; Γιατί δεν αναγνωρίζεις την πιο απλή αντίφαση: αυτοί που κατέστρεψαν και συνεχίζουν να καταστρέφουν το σύστημα υγείας τώρα έρχονται να σε σώσουν από έναν αόρατο εχθρό. 

    Αόρατος εχθρός. Γελάω. Πραγματικά, η πίστη σου σε έχει κάνει να πηγαίνεις ολοένα προς τα πίσω, στον Μεσαίωνα, εκεί που οι μεγάλοι εχθροί ήταν πάντα αόρατοι, όπως ο σατανάς. Κανείς δεν τον είδε, όλοι τον έτρεμαν, και όλοι υποτάσσονταν στην εξουσία η οποία ήταν εκεί για να τους σώσει από αυτό το προσωποποιημένο πνεύμα του κακού, πετώντας τους στην πυρά για εξαγνισμό, για κάθαρση. Κάπως έτσι θα σε εξαγνίσουν κι εσένα από τον ιό, από το κακό. Είσαι ήδη στα μπουντρούμια έγκλειστος. Lockdown όρος των φυλακών. Φυλακισμένος λοιπόν επειδή σου είπαν οι ειδικοί, οι ειδικοί του κώλου και των μίντια, όχι της επιστήμης (η επιστήμη δεν έχει μία μοναδική απάντηση, δεν βαδίζει σε μονόδρομους) ότι υπάρχει ένας αόρατος εχθρός που μας απειλεί όλους. Χωρίς πραγματικά στοιχεία, παρά μόνο μία κινηματογραφική ταινία τρόμου παιγμένη από τα κανάλια που πληρώθηκαν εκατομμύρια από τα χρήματά μας για αυτήν την «ενημέρωση». Έχεις ιδέα τι σημαίνει ενημέρωση; Θεωρείς πως ενημέρωση είναι μια συζήτηση με επιχειρήματα και αποδεικτικά στοιχεία, ή στόματα σχιζοφρενών που τσιρίζουν κι απειλούν όσους αμφιβάλλουν, όσους σκέφτονται ακόμα; Αλήθεια, μέχρι πριν ξεσπάσει ο αόρατος εχθρός τους, μας είχαν ταράξει με τη δήθεν ευαισθησία τους περί διαφορετικότητας και μόλις ξέσπασε ο ιός φάνηκε η υποκρισία: απαγορεύεται να είσαι διαφορετικός, να σκέφτεσαι κάπως αλλιώς, να νιώθεις αλλιώς. Απαγορεύεται να μιλάς. Πού πήγε όλη εκείνη η μάσκα τής καλοσύνης, της λεπτότητας; Γιατί τώρα τσιρίζουν με σφιγμένα σαγόνια, γιατί καλούν για την τιμωρία όσων αμφισβητούν τη σαθρή αφήγησή τους; Αύριο εσύ που θα τολμήσεις να αμφισβητήσεις θα είσαι τρομοκράτης. Μπορεί και ήδη. Ό,τι θέλουν δεν κάνουν; Μπορεί να με κατηγορήσουν για βιοτρομοκράτη και να με εξαφανίσουν με ψευδή στοιχεία. Εδώ που φτάσαμε είναι λογικό, δεν θα κάνουν πίσω, και μάλιστα το παιχνίδι θα το χοντρύνουν μέχρι να σβήσουν μέσα μας κάθε ίχνος ανθρώπου. Έχουν ξεσαλώσει. Πέρασαν τη γραμμή απ’ όπου δεν υπάρχει επιστροφή. Διέπραξαν τρομαχτικά εγκλήματα και θα κάνουν οτιδήποτε να μην κάτσουν στο σκαμνί. Οφείλουμε να τους σταματήσουμε, οφείλουμε να τους οδηγήσουμε στο σκαμνί, οφείλουμε να ζήσουμε. Εδώ που φτάσαμε είναι ή αυτοί ή εμείς. Ή θα μας τελειώσουν ή θα πληρώσουν για όλα τους τα εγκλήματα. Πώς θα τους σταματήσουμε; Έχοντας συνείδηση τού τι έχει συμβεί, του τι συμβαίνει. Όσο αποκτάς συνείδηση τόσο η πραγματικότητα ριζώνει μέσα σου και τόσο αυτοί απογυμνώνονται, μετέωροι, από που θα κρατηθούν; Κενοί, άδειοι, κρατιούνται από εσένα που τους πιστεύεις. Σε χρειάζονται τώρα, και όταν εδραιώσουν την ιατρική αυτή δικτατορία στην οποία θα θεμελιωθεί το νέο είδος ολοκληρωτισμού, θα σε εξαφανίσουν. Και δεν θα υπάρχει κανείς ν’ αντιδράσει τότε, κανείς να σε στηρίξει. 

    «Είναι γιατρός, δεν είσαι. Είναι ειδικός δεν είσαι. Βούλωσέ το λοιπόν!». Έχεις αγανακτήσει κι επιτίθεσαι χωρίς να έχεις ακούσει τίποτα απ’ όσα είπα μέχρι τώρα. Έπαψες να αισθάνεσαι, και πηγαίνεις προς ολοταχώς για προαγωγή σε φύλακα του Άουσβιτς. Ειδικά τώρα που η προεδρία Μπάιντεν —για την οποία δεν έχεις πει κουβέντα— προτείνει να δημιουργηθούν στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μολυσμένους, δουλειά θα υπάρχει μπόλικη, δόξα τη επιστήμη. Ναααα οι θέσεις εργασίας. 

Γύρισε λοιπόν πίσω και ξαναδιάβασε, γιατί μπορεί να μην είμαι γιατρός, μα εσύ ξέχασες ότι είσαι άνθρωπος. 

Και ο Μένγκελε ήταν γιατρός. Και ο Μένγκελε ήταν ειδικός. Κι αυτός όπως εσύ δεν έδινε καμία ευκαιρία στα θύματά του να διαμαρτυρηθούν. Πάψε να είσαι λοιπόν φασίστας και μάθε να σκέφτεσαι για σένα. Αποτοξινώσου από τους ειδικούς. Σε έπεισαν ότι είσαι αδής, ότι είσαι ηλίθιος. Μην το επιβεβαιώνεις με τη συμπεριφορά σου, γιατί κάνουν κι εδώ λάθος. Έχεις δύναμη να κάνεις θαύματα —τόσα βίντεο βλέπεις στο φέισμπουκ όλη μέρα που σαπίζεις, κάθε μέρα κλιπ με άγνωστους, καθημερινούς ανθρώπους που κάνουν θαύματα. Μην είσαι παθητικός και ενεργοποίησε τα όσα βλέπεις γύρω σου, σύνθεσέ τα σε μια φιλοσοφία ζωής, σε μία οπτική βαθύτερη από εκείνη των likes. Είναι αδιανόητο στην εποχή που η πρόσβαση στην πληροφορία είναι 2-3 κλικ μακριά από τα δάχτυλά σου να είσαι αδαής, να επιλέγεις να είσαι αδαής. Ο φόβος σου να σπάσεις την κοινωνική κατασκευή θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την ευτυχία σου, όχι μόνο την ίδια σου τη ζωή, αλλά τη μοίρα τού ανθρωπίνου είδους. Κι επειδή αυτή η εποχή είναι μια εποχή για ήρωες, για τιτάνες κι άτλαντες, πρέπει να πάψεις να ζεις σαν χέστης. Αλήθεια, γιατί ποτέ σου δεν αμφισβητείς την εξουσία; Η αρχή του φιλοσοφείν είναι η αμφισβήτηση. Δεν μπορείς να φιλοσοφήσεις εάν δεν αμφισβητείς πρώτα τις δεδομένες αλήθειες. Κι αν δεν φιλοσοφείς θα μείνεις μπούφος για πάντα. Τι θα γινοταν εάν δεχόμασταν ότι η ανθρωποφαγία είναι μια καλή λύση για να κατανικήσεις την πείνα; Ότι οι ανθρωποθυσίες κατευνάζουν τους θεούς μας; Ότι η γη είναι επίπεδη; Ότι οι βασιλείς είναι εκ θεού και έχουν νόμιμη εξουσία πάνω στους ανθρώπους; Ότι τα ιερατεία έχουν το κλειδί της σωτηρίας; Όλα ξεκίνησαν με την αμφισβήτηση. Και τώρα αυτή που άνθισε μέσα από αυτήν τη λειτουργία, η επιστήμη, σου λέει ότι δεν μπορείς να την αμφισβητείς. Η επιστήμη που προχωρά μόνο αμφισβητώντας τις προσωρινές της θέσεις. Το επιστημονικό ιερατείο είναι τελείως αντιεπιστημονικό στον τρόπο προσέγγισης τού κόσμου. Έχει θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Εμφανίζεται να κατέχει μία απόλυτη γνώση και όποιος την αρνείται πετάγεται στην πυρά. Αυτή δεν είναι επιστήμη. Είναι η θρησκεία ενός νέου πολύ πιο αδυσώπητου Μεσαίωνα. Που σημαίνει ήρθε η ώρα να τρέξεις μακριά της. Μακριά από τα ιερατεία. Μην είσαι τόσο αφελής και πιστεύεις στις λέξεις, στα σύμβολα, στους τίτλους, στις ψευτοτελετουργίες. Η επιστήμη δεν προχωρά με απόλυτες αλήθειες —πώς θα προχωρούσε; Θα σάπιζε όπως οι θρησκείες. Στην επιστήμη συναντάς ενδιαφέρουσες, δυναμικές, ζωντανές θεωρίες που συχνά καταρρίπτονται από άλλες. Δεν υπάρχει η μία αλήθεια. Ακόμα και η βαρύτητα είναι μία θεωρία (θεωρία της βαρύτητας). Δεν έχει αποδειχτεί. Υπάρχουν άλλες επιστημονικές θεωρίες που αμφισβητούν την ισχύ της, όπως πχ η θεωρία του ηλεκτρικού σύμπαντος. Και η περιβόητη καταγωγή του ανθρώπου είναι μία θεωρία (δαρβινισμός), δεν έχει αποδειχτεί ως η αλήθεια. Η δημιουργία του σύμπαντος (θεωρία του big bang) επίσης, δεν έχει αποδειχτεί. Δεν συνιστά την αλήθεια, είναι απλώς η δημοφιλέστερη θεωρία μεταξύ πολλών επιστημονικών θεωριών. Σε κάθε τέτοια κυρίαρχη θεωρία υπάρχουν άλλες άλλων επιστημόνων. Και όλες αυτές αποτελούν τον πλούτο της επιστήμης. Μόνο αυτό το άθλιο επιστημονικό ιερατείο που αναδεικνύουν τα μίντια έχει το θράσος να εμφανίζεται με τη βεβαιότητα τής μία μοναδικής αλήθειας, εκείνης που είχαν κάποτε οι ιεροεξεταστές και με την ισχύ της μπορούσαν ν’ αποφασίζουν για τη ζωή των άλλων. 

    Ένα εξαιρετικό βιβλίο τού κορυφαίου νομπελίστα επιστήμονα Πριγκοζίν έχει τον τίτλο: το τέλος της βεβαιότητας. Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο: 

«Ο Πριγκοζίν συνδυάζει τις έννοιες που εισήγαγε στα προηγούμενα έργα του σε μια αυστηρή, συνεπή επιστημονική θεώρηση του κόσμου. Παρουσιάζει τη ρήξη με την κλασική περιγραφή της φύσης, ελέγχει την παραδοσιακή προσέγγιση του χρόνου και δείχνει πώς, όταν παρακολουθούμε τις πιθανοκρατικές διαδικασίες της φύσης, υπερβαίνουμε την “απονεκρωμένη μηχανική” του ντετερμινισμού. Μολονότι ο Πριγκοζίν καταρρίπτει την ντετερμινιστική προσέγγιση, δεν προβάλλει την ιδέα ενός σύμπαντος που είναι έρμαιο της τύχης. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο προσδιορίσιμων πιθανοτήτων, όπου η ζωή και η ύλη εξελίσσονται συνεχώς στην κατεύθυνση του χρόνου, και αυτό που ουσιαστικά αποτελεί πλάνη είναι η βεβαιότητα. Ουσιαστικά το τέλος της βεβαιότητας είναι η αφετηρία για μια νέα διατύπωση των φυσικών νόμων».

Αυτό που ουσιαστικά αποτελεί πλάνη είναι η βεβαιότητα. Το αντίθετο από αυτό που μας πουλάν φτηνά αυτοί οι άθλιοι, αυτοί που μονοπωλούν την επιστήμη σαν να τους ανήκει, λες και είναι το χωράφι τους, που κάποτε θα λογοδοτήσουν για τα εγκλήματά τους κατά της ανθρωπότητας. Και μόνο που φυλάκισαν όλον τον πλανήτη αρκεί ως πράξη για την βαριά τους καταδίκη. Όσο για την απονεκρωμένη μηχανική του ντετερμινισμού, αυτός είναι ο μονόδρομος της οικονομίας των ειδικών, ο μονόδρομος της ιατρικής των ειδικών, ζόμπι που τρέφονται με τις σάρκες σου κι άρχισαν να ροκανίζουν την ψυχή σου. Αλλά είσαι χέστης και προτιμάς να μη ζήσεις για να μην πεθάνεις. Το καταλαβαίνεις; Καταλαβαίνεις την αντίφαση; Το μάταιο του να ζεις έτσι; Να μην ζεις δηλαδή, για να μην ρισκάρεις να πεθάνεις από έναν εθχρό που δεν έχεις δει, που δεν σου τον έχουν δείξει. Γιατί; Ένας ιός δεν είναι αόρατος, εκτός και εάν σε συναρπάζει η μεσαιωνική μεταφυσική. Ένας ιός μπορεί να εντοπιστεί, να απομονωθεί, και να σου τον δείξουν. Ορίστε κύριε! Να τος! Αμ δε… Τόσοι νεκροί κι ούτε ένα δείγμα του; Εμ αόρατος είπαμε πως είναι! Επιστήμονες μιλάν για αόρατους εχθρούς κι εσένα σου φαίνεται λογικό, όχι γιατί το χώνεψες με τη λογική σου, αλλά γιατί απλώς πιστεύεις τους ειδικούς. Μην είσαι παθητικός καταναλωτής αληθειών για μια στιγμή και σκέψου, είναι λογικό αυτό; Μπορείς να νοήσεις έναν επιστήμονα να μιλά με όρους μεσαιωνικού ιερατείου; Μόνο εάν η λογική σου έχει μείνει εξελικτικά στον Μεσαίωνα και δεν έκανε βήμα παραπέρα. Ποιος διαφωτισμός; Κλειδώσου καλά, και μη λες κουβέντα, γιατί μπορεί να σε κλείσουν φυλακή. Λες και τώρα δεν είσαι. Σε φυλακή με δικά σου έξοδα. Στην κλασική φυλακή σε πληρώνει το κράτος. Τώρα στη μοντέρνα εκδοχή της, πληρώνεις εσύ. Χωρίς δουλειά. Εκτός εάν είσαι δημόσιος υπάλληλος και σκέφτεσαι μόνο τον κώλο σου, και χαίρεσαι που πληρώνεσαι χωρίς να δουλεύεις, χωρίς να πηγαίνεις πχ σχολείο. Προνομιούχος. Εσύ μπορείς να πληρώνεις τη φυλακή σου, τι παράπονο να έχεις; 

    «Πώς γίνεται να μην πιστεύεις;», θα φωνάξεις ως προγραμματισμένος να φωνάζεις σαν κάποιος αμφισβητεί τον πατερούλη που σε έχει προγραμματίσει. «Και οι τόσοι θάνατοι;», θα τσιρίξεις. «Τι έχεις να πεις γι’ αυτούς;» 

Έχω να πω πως οι θάνατοι είναι θάνατοι. Είναι μέρος της φύσης. Δεν είναι πρωτόγνωρο να πεθαίνεις από χίλια δυο. Όχι όμως από κορωναϊό. Εάν οι άνθρωποι πέθαιναν από τον κορωναϊό, θα μπορούσαν πολύ απλά, για να μην λέει ο καθένας ό,τι θέλει, και να αποστομώσουν μια για πάντα τους ψεκασμένους, να επιτρέψουν σε ανεξάρτητους και όχι κρατικούς ιατροδικαστές να κάνουν νεκροψία και να το επιβεβαιώσουν. Και να απομονώσουν τον ιό και να μας τον δείξουν. Ορίστε μαλάκες! Όμως έχουν απαγορεύσει τις νεκροψίες. Χωρίς τη νεκροψία πώς μπορείς να ξέρεις ότι ο τάδε πέθανε όντως από τον ιό; Επειδή ένα τεστ τής πλάκας έδειξε ότι ήταν θετικός; Και να ήταν όντως θετικός και το τεστ ακριβές, τι σημαίνει αυτό; Είναι σαν να πεθάνεις από οτιδήποτε, αλλά επειδή είχες και συνάχι να πουν ότι πέθανες από γρίπη. Αδιανόητα πράγματα. Κι είναι αδιανόητο εάν χάσω άνθρωπό μου και καταχωριστεί ως θάνατος από τον κορωναϊό να μην μπορώ να διερευνήσω την αιτία θανάτου. Είναι ασέβεια προς τον νεκρό να μην μπορεί ο συγγενής να παραλάβει και να φροντίσει το κορμί του. Από τον Όμηρο μέχρι και πριν από αυτούς τους ανεκδιήγητους, τούτο ήταν πράγματι ανήκουστο. Είναι ποινικό αδίκημα —κάποτε μάλιστα η ασέβεια προς τον νεκρό τιμωρούνταν με θάνατο. Παρά το παραμύθι των κυβερνήσεων ώστε να δικαιολογήσουν την απαγόρευση νεκροψιών, πολλοί ιατροδικαστές έχουν κάνει μηνύσεις γι’ αυτή τους την πρακτική, αυτήν την ύποπτη άρνηση. Και τα κράτη το αντιεπιστημονικό βιολί τους. Απαγορεύουν τη δυνατότητα συλλογής πραγματικών στοιχείων, και μένεις με το θέαμα μόνο. Μόνο με την πίστη. Όσο για την απάντηση στο γιατί απαγορεύεται η νεκροψία, σύμφωνα με το ξυράφι του Όκαμ, είναι πάντα η απλούστερη: Δεν θέλουν να μάθεις την αλήθεια. Ότι μάλλον κανείς δεν έχει πεθάνει από τον ιό. Γιατί για κανένα θάνατο που έχει καταγραφεί ως θάνατος από κορωναϊό δεν έχουν κατατεθεί αποδεικτικά στοιχεία. Ήδη αυξάνονται οι επιστήμονες που στηρίζουν μία τέτοια άποψη, και πού θα πάει, όσο και να τους φιμώνουν κάποια στιγμή η πληροφορία θα βγει στο φως και όλοι οι εγκληματίες θα κρυφτούν στο σκοτάδι. Το ότι δεν πεθαίνουν από τον ιό, αλλά από διάφορα υποκείμενα νοσήματα, αποδεικνύεται επίσης από τα επίσημα στοιχεία νεκρών την τελευταία δεκαετία. Ο αριθμός είναι ο ίδιος πάνω κάτω. Πώς γίνεται να έχεις τον ίδιο αριθμό νεκρών όλα αυτά τα χρόνια με το 2020, το έτος που ξέσπασε η δήθεν πανδημία; Απλώς μηδένισαν όλες τις άλλες αιτίες θανάτου και πλέον πεθαίνεις μόνο από τον ιό. Μέχρι και ο λοιμωξιολόγος τού ολοκληρωτικού κράτους το είπε: «Οποιοσδήποτε πέθαινε με κόβιντ (από οτιδήποτε δηλαδή άλλο εκτός του ιού, απλώς βρίσκαν ότι έφερες και τον ιό) καταγραφόταν σαν να πέθαινε από κόβιντ (δηλαδή εξαιτίας του). Και νομίζω πως είμασταν σωστοί που το κάναμε αυτό». Τ’ άκουσες; Τράβα στο youtube να το ακούσεις. Όπως έκαναν το μαγείρεμα με την οικονομία ώστε να μπούμε κάτω από την μπότα τής Γερμανίας και να μας τσακίσει με τα αντισυνταγματικά μνημόνια, να μας πιουν οι τραπεζίτες το αίμα. Γερμανοτσολιάδες. Το ψέμα εκείνο που στήθηκε με τους τραπεζίτες και τους πολιτικούς, τους στατιστικολόγους και τους οικονομολόγους, τους δημοσιογράφους κτλ μας το σέρβιραν τότε ως αλήθεια, ως θρίαμβο, ως επιτυχία. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα —Πασόκ. Η ίδια πάντα μέθοδος, ο ίδιος πάντα serial killer, το κράτος-Λεβιάθαν. Μαγειρεύει τα στοιχεία όπως τα θέλει κι έπειτα προχωρά στην υλοποίηση μιας κρυφής, αντιδημοκρατικής ατζέντας. Κι εσύ μάγκα μου συνεχίζεις να ζεις στη χώρα των λωτοφάγων. Χεσμένος, κλειδωμένος σπίτι, θαρρείς κι έκανες έγκλημα. Και κατηγορείς όσους δεν είναι κοιμισμένοι, όσους σκέφτονται ακόμη, όσους αδυνατούν να εμπιστευτούν κράτη σαν το δικό μας, το οποίο έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στους ναζί της πολιτικής και της επιστήμης. Θα γίνεις σαπούνι φίλε μου εάν συνεχίσεις να τους πιστεύεις. 

    «Έχεις απόδειξη ότι κανείς δεν πέθανε από τον ιό;», αγανακτισμένος θα παίξεις το κρυφό χαρτί του προγράμματος, λίγο πριν μου πάρεις το κεφάλι. 

Όχι φυσικά. Δεν έχω. Μα δεν είμαι εγώ αυτός που φυλάκισα τον πλανήτη, που αφαίρεσα από την ανθρωπότητα τα ατομικά της δικαιώματα, που επιτέλεσα την υπαρξιακή αυτή γενοκτονία. Αυτοί που το έκαναν, αυτοί πρέπει να αποδείξουν ότι όλοι όσοι έχουν πεθάνει από τον ιό κατά τα λεγόμενά τους, όντως πέθαναν απ’ αυτόν, διαφορετικά πρέπει να δικαστούν ως εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας. Εγώ δεν έχω να αποδείξω τίποτα σε κανέναν. Απλώς δεν τους πιστεύω, και σου εξηγώ το γιατί. Μέχρι να μου αποδείξουν αυτά που λένε ότι ισχύουν. Αλλά δεν το κάνουν. Γιατί δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο να προσκομίσουν. Πίστευε και μη ερεύνα. Αυτή είναι η επιστήμη τού ιερατείου το οποίο έχεις προσκυνήσει. Οπότε όταν σ’ ακούω να φωνάζεις εκείνους που πιστεύουν στη θρησκεία τους, γελώ. Σαν οργίζεσαι επειδή θέλουν να παν στην εκκλησία. Χαιρέκακος που τους το στέρησαν. Είσαι ο ίδιος ακριβώς πιστός, απλώς αντικατέστησες το ένα ιερατείο με το άλλο. Είσαι η άλλη όψη τού Ιανού. Τζάμπα βγάζεις μίσος. Τζάμπα το παίζεις άθεος. Είσαι χειρότερος. Έχεις για θεό το ολοκληρωτικό κράτος και τα τσιράκια του.

    Και πάμε στο εμβόλιο μερικές μου σκέψεις. Ασφαλώς και μπορείς να κάνεις ό,τι καταλαβαίνεις. Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις. Εγώ δεν θα το κάνω. εκτός εάν με δέσουν και ασκήσουν βία, παραβιάζοντας κάθε δίκαιο. Θα πρέπει να φανερωθούν απροκάλυπτα πια ως τέρατα, για να μου το επιβάλλουν. Κι αν φτάσουν σ’ αυτό το σημείο να μου το κάνουν θα το κάνουν μόνο επειδή έχουν εσένα για σύμμαχό τους. Εσύ, ο αυριανός ρατσιστής που θα ξεχωρίζεις τους ανθρώπους με βάση το υγειονομικό τους διαβατήριο. Που το κάνεις ήδη, διαχωρίζοντάς τους σε ευφυείς και ψεκασμένους. Δεν έχεις αντιληφθεί τον δρόμο που έχεις πάρει, έτσι; Ότι μετατρέπεσαι σ’ αυτό που πολεμάς να κατανικήσεις. 

    Το ξέρεις ότι η επιβολή ιατρικής πράξης χωρίς τη συναίνεση τού ασθενούς καταδικάστηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης μετά από τα φρικτά πειράματα των Ναζί; Είναι ο λεγόμενος Κώδικας της Νυρεμβέργης, και κανείς δεν μπορεί να τον παραβιάσει χωρίς να διαπράξει έγκλημα κατά τής ανθρωπότητας. Τα καταδικασμένα ιατρικά πειράμα των Ναζί είχαν τη βάση τους στην επιστήμη της ευγονικής. Αυτή πρωτοεμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Άγγλια από τους οπαδούς τού κοινωνικού δαρβινισμού, τους Άγγλους σοσιαλιστές, που ονειρεύονταν μια «ιδανική» κοινωνία, που φαντασιώθηκαν ότι με τη συνδρομή της επιστήμης θα μπορούσαν να φτειάξουν τον νέο άνθρωπο, εξαλείφοντας τους ανίκανους, τους λιγότερο προσαρμόσιμους στην επερχόμενη κοινωνία. Η ευγονική διαδόθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες τού 20ού στις αμερικανικές ηνωμένες πολιτείες και άνθισε στο ίδρυμα της Μάργκρετ Σάνγκερ (Margret Sanger), το γνωστό μέχρι σήμερα Planet Parenthood, στο διοικητικό συμβούλιο του οποίου ήταν ο πατέρας του παράφρονα Μπιλ Γκέιτς, Γουίλιαμ. Για να καταλάβεις το ποιόν τής Σάνγκερ θα σου αναφέρω μία μόνο φράση της από προσωπικό της γράμμα: «Δεν θέλουμε να βγει προς τα έξω ότι θέλουμε να εξολοθρεύσουμε (δια της ευγονικής) τον νέγρικο πληθυσμό». Αλήθεια, ξέρεις πόσες καταγγελίες για γενοκτονίες έχει ο Μπιλ Γκέιτς για τους φιλανθρωπικούς εμβολιασμούς τους σ’ αφρικανικές χώρες; Ψάξτο. Κι αν δεν θέλεις να δεις στα σοβαρά τα λόγια του ίδιου τού Γκέιτς σε επίσημες ομιλίες του για μείωση του πληθυσμού δια των εμβολιασμών, δεν νομίζω να πιστεύεις πως οι δύσμοιροι Αφρικανοί, τα παιδάκια των οποίων το νευρικό τους σύστημα έχει παραλύσει, που έχουν μείνει ανάπηρα, στείρα από τα εμβόλιά του, είναι συνωμοσιολόγοι. Τέλος, η ευγονική μεταπήδησε από την Αμερική στη Γερμανία κι εφαρμόστηκε χωρίς έλεος από το Εθνικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Γερμανίας, γνωστό ως Ναζιστικό. Μάλιστα η Σάνγκερ του Planet Parenthood πήγε στη Γερμανία κι έδωσε τα φώτα της στους Ναζί συντρόφους της —μπορείς να δεις και φωτογραφίες της από τη σπουδαία εκείνη συνάντηση. Και τώρα οι παράφρονες θέλουν να μας εμβολιάσουν με το ζόρι; Κανένας δικαστής δεν θα τους καταδικάσει; Είναι δυνατόν ο μεσσίας Γκέιτς και τα πιστά σ’ αυτόν κράτη να μιλούν για υποχρεωτικό εμβολιασμό, να τον επιβάλλουν δια του εκβιασμού μιας και όπως λένε οι ίδιοι δεν θα μπορέσεις να δουλέψεις, να ταξιδέψεις, να ζήσεις χωρίς το πιστοποιητικό, και να μην οδηγούνται σε δίκη όπως οι χιτλερικοί στη δίκη τής Νυρεμβέργης;

    Ποιος θα το περίμενε ότι θα γινόσουν υποστηρικτής της ευγονικής. Εσύ που έβαζες στο προφίλ τού φέισμπούκ σου τα λογότυπα κατά του ναζισμού, που έδινες τον αγώνα τού πληκτρολογίου για να κλείσουν μέσα στη φυλακή τους δικούς μας ναζί. Τα εμβόλια αυτά είναι ένα πείραμα ευγονικής που ούτε οι ίδιοι που τα κατασκεύασαν γνωρίζουν τις συνέπειες. Τζάμπα κατηγορείς όσους αρνούνται να το κάνουν ως αντιεμβολιαστές και μάλιστα ψεκασμένους. Τα κλασικά εμβόλια σού χορηγούν τον ίδιο τον ιό, εξασθενημένο, ανενεργό, ώστε το ανοσοποιητικό να παράξει αντισώματα, και να είναι έτσι σε θέση να καταπολεμήσει την ίωση όταν αυτή εκδηλωθεί. Δεν διαφωνούν όλοι με αυτήν την πρακτική. Εγώ τουλάχιστον όχι. Δεν έχω πρόβλημα με τα εμβόλια γενικώς, εφόσον είναι ελεγμένα, πιστοποιημένα, και έχω πλήρη πρόσβαση στα συστατικά τους. Αλλά μ’ αυτό; Το ξέρεις, θα το έχεις ακούσει ότι είναι εμβόλιο mRNA, που σημαίνει ότι μεταφέρει κατευθείαν μία πληροφορία στον πυρήνα τού κυττάρου επαναπρογραμματίζοντας το DNA του. Στη γλώσσα της πληροφορικής αυτό λέγεται hacking. Το ανθρώπινο DNA έχει το δικό του mRNA, το οποίο μεταφέρει την πληροφορία που η ίδια η φύση του παρέχει με μοναδικό τρόπο. Σ’ αυτήν τη μοναδικότητα του γονιδιώματος έρχονται να του προσθέσουν πληροφορία ξένη, αλλοιώνοντας το DNA τού κυττάρου. Δεν είναι μόνο η πληροφορία ξένη, αλλά κανείς μας δεν γνωρίζει ποια είναι αυτή. Πρέπει να είναι κανείς τρελός για να κάνει κάτι τέτοιο στον εαυτό του, όταν δεν γνωρίζει τις επιπτώσεις. Το σίγουρο είναι ότι θα δημιουργήσει μεταλλάξεις, καρκινογενέσεις, τερατογενέσεις, όπως αρκετοί επιστήμονες εκτός ιερατείου έχουν προειδοποιήσει. Είναι δυνατόν να πας να επέμβεις στον κώδικα της ζωής; Τι θα γίνει με όλους αυτούς τους Μένγκελε που προμοτάρουν τα μίντια ως σωτήρες; Τι μας λέει εδώ το κράτος; «Το εμβόλιο ελευθερώνει». Σου θυμίζει κάτι η διατύπωση, η λογική της; Εμένα για ταμπέλα στο Άουσβιτς μια χαρά μου κάνει. Πώς έχεις γίνει εντελώς ανίκανος να συνδέσεις όλα τα στοιχεία, τις ενδείξεις που οδηγούν στον εγκληματία, και αντί αυτού επιτίθεσαι στα θύματα που τον καταγγέλουν;

    Για ένα κλασικό εμβόλιο απαιτούνται δεκαετίες έρευνας, ελέγχου, για να διοχετευτεί στην αγορά και να γίνει διαθέσιμο στους ανθρώπους. Σε λίγους μήνες όμως πιστεύεις ότι βρήκαν εμβόλιο για τον ιό, το οποίο δεν έχει καν εγκριθεί, δεν έχει καν άδεια και συνεπώς είναι παράνομο, που για να το κάνεις υπογράφεις ότι η γερμανική κατασκευαστική εταιρεία (η οποία έχει καταδικαστεί και πληρώσει στο παρελθόν δισεκατομμύρια δολλάρια για απάτη) δεν φέρει καμία ευθύνη για πιθανές παρενέργειες. Σοβαρά, με αυτήν τη στάση θεωρείς τον εαυτό σου υπέρμαχο της λογικής; Δεν θέλω να σε πληγώσω, μα αληθινά μου μοιάζεις με μεσαιωνικό ανθρωπάκι, βυθισμένο στο σκοτάδι, χεσμένο από τον φόβο, που για να νιώσει κάτι ταυτίζεται άκριτα με την εξουσία, με το ιερατείο, γιατί αυτή είναι η σιγουρη λύση. Τι θα κάνει το ανθρωπάκι, θα συγκρουστεί; Έτσι ένιωθαν όλοι εκείνοι οι ιεροεξεταστές και ψευδομάρτυρες τού Μεσαίωνα που καταδίκαζαν όσους τολμούσαν να σκεφτούν ελεύθερα. Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος να νιώθεις μεγάλος, να υποτάσσεσαι και να γλείφεις τη μεγάλη εξουσία. Κι αν πέσει αυτή, αν γκρεμιστεί στα τάρταρα θα πας να προσκολληθείς στη νέα εξουσία, όποια κι αν είναι αυτή. Έτσι επιβιώνεις. Μα η εποχή είναι κρισιμότατη κι εσύ το έχεις παρακάνει. Η αντίληψή σου θέτει σε κίνδυνο όλη την ανθρωπότητα.

    Εσύ δεν φώναζες κατά των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων; Τώρα γιατί φωνάζεις κατά εκείνων που αρνούνται να τροποποιήσουν γενετικά τον οργανισμό τους δια του εμβολίου; Πώς έγινες τόσο απαίσιος από τη μία μέρα στην άλλη; Τι σου συνέβη και αδυνατείς να παραστρατήσεις από τη μιντιακή προπαγάνδα; Αυτούς δεν τους έλεγες κάποτε αλήτες, ρουφιάνους; Το ξέχασες; Ή το έλεγες για να παίρνεις likes, να είσαι αρεστός, ψευτοεπαναστάτης; Μην κατηγορείς το σύστημα. Εσύ είσαι το σύστημα. Χωρίς εσένα τίποτα κακό δεν θα μπορούσε να επιβληθεί στους λαούς. Εμβολιάσου, τροποποιήσου γενετικά όπως τα λαχανικά, και γίνε ένας γυαλισμένος, αρυτίδωτος, θεαματικός, δίχως γεύση άνθρωπος. Δικαίωμά σου. Σεβάσου όμως εκείνους που δεν πράττουν όπως εσύ. Δικαίωμά τους. 

    «Συνωμοσιολογίες!»,  θα φωνάξεις, γιατί σου είναι αδύνατο να αφαιρέσεις το ψέμα από τη ζωή σου, το ψέμα στο οποίο έχεις επενδύσει όλη σου την ύπαρξη. Και είσαι διατεθειμένος να πολεμήσεις κάθε αλήθεια αρκεί να κουκουλώσεις τη βλακεία σου, την ευθύνη σου για όσα συμβαίνουν. Ο εγωισμός σου είναι αυτοκαταστροφικός. Δούλεψε με τον εαυτό σου. Πάψε να παπαγαλίζεις την προπαγάνδα της CIA. Το ξέρεις ότι ο όρος συνωμοσιολόγος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τη ναζιστική κεντρική υπηρεσία πληροφοριών των ΗΠΑ για να γελοιοποιήσει εκείνους που αμφισβητούσαν την επίσημη αφήγηση κράτους-μίντια για τη δολοφονία του Κένεντι; Εκείνους που έλεγαν πως πίσω από τη δολοφονία του προέδρου ήταν η ίδια η CIA; Έκαναν λάθος; Κι όλοι εκείνοι που πίστευαν στην κυρίαρχη προπαγάνδα των μίντια κατηγορώντας με τη σειρά τους τούς αμφισβητίες ως συνωμοσιολόγους, ήταν ή όχι μπούφοι; Αλλά ποιος νοιάζεται; Συνεχίζεται η ίδια ηλιθιότητα, κάτω από τον πασίγνωστο τίτλο: η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μην γίνεσαι μπούφος. Η ανθρώπινη ιστορία άλλωστε από μία οπτική είναι μόνο συνωμοσίες. Συνωμοσίες του παλατιού, της βασιλικής αυλής, της γερουσίας, συνωμοσία των στρατηγών, του λαού κατά του βασιλιά, της CIA κτλ. Μένω έκπληκτος που δεν έχεις διαβάσει ούτε ένα κεφάλαιο Ιστορίας. Και παρατηρώ τον τρόπο με τον οποίο προσπαθείς να αναδείξεις το λογικό σου πνεύμα, όταν θα σου πω πχ. ότι ο Γκέιτς εγκληματεί κατά της ανθρωπότητας θα το κάνεις να φαίνεται σαν να είπα ότι η γη είναι επίπεδη. Θα προσπαθήσεις να με κάνεις να φανώ βλάκας. Δεκτό. Πρέπει όμως να ξέρεις ότι στη δική μου λογική ο βλάκας είσαι εσύ που αρνείσαι πεισματικά το προφανές. 

    Εάν δεν αποκτήσουμε διάκριση, και αυτή προκύπτει μόνο μέσα από την ενσαρκωμένη γνώση, δεν θα επιβιώσουμε ως είδος. Υπνωτισμένοι όλοι σε μια ψεύτικη εξυπνακίστικη ζωή μέσω των σόσιαλ μίντια, αδυνατούν να αισθανθούν τον κίνδυνο, αρνούνται να δουν τα τέρατα τα οποία τα χειροκροτούν, τα πιστεύουν, κι έχουν εναποθέσει τη μοίρα τους επάνω. Δέκα χρόνια μας έχουν λειώσει στο Άουσβιτς. Δέκα χρόνια τώρα λες τις ίδιες εξυπνάδες. Πώς γίνεται μέσα σ’ αυτά τα δέκα χρόνια να μην έχεις αλλάξει; Καθαρά χρονικά. Δέκα χρόνια δεν είναι λίγα. Είναι ολόκληρη ζωή. Είναι ζωές στις οποίες θα μπορούσες να λάμψεις, να δημιουργήσεις, να χτίσεις έναν κόσμο καλύτερο, να εξελιχθείς. Μα τι έκανες; Τϊποτα, και πόσω μάλλον όταν αυτά τα δέκα χρόνια δεν σου έχει μέινει τίποτα, δεν σου έχουν αφήσει τίποτα, ούτε πατρίδα, ούτε σύνταγμα, ούτε ελληνικη κυβέρνηση να σε εκπροσωπεί. Έχεις γερμανική κατοχή. Έχεις δωσίλογους πολιτικούς που παρέδωσαν τη χωρα στο τέταρτο ράιχ. Αχ αυτοί οι γερμανοί, από τότε που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο όλο μεγάλες πράξεις είναι. Κατέλυσαν τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Με τους παπάδες έφτειαξαν την Αγία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (το πρώτο τους ψέμα, καθώς όπως είπε κάποιος ούτε αγία ήταν, ούτε ρωμαϊκή, ούτε αυτοκρατορία —τρία ψέματα σε ένα) κι έφεραν τον Μεσαίωνα. Ανακάλυψαν την Αμερική (οι απόγονοι των Βησιγότθων Ισπανοί όταν ανακτήσαν τα εδάφη τους από τους μουσουλμάνους) κι εξολόθρευσαν τους γηγενείς. Έκαναν δύο παγκοσμίους πολέμους. Και τρέχουν τον τρίτο, τον μακρύτερο που λένε, έναν αδυσώπητο οικονομικό πόλεμο που έχει ισοπεδώσει τους λαούς σ’ όλον τον πλανήτη. Αλλά είναι εταίροι σου. Εϊναι φίλοι σου. Περιμένεις να σε βοηθήσουν. Έτσι λέει η τιβι, έτσι τα μίντια. Όποιος λέει το αντίθετο λογοκρίνεται. Κι ακόμα να διακρίνεις την πραγματικότητα. Πλέον όμως δεν υπάρχουν περιθώρια. Εάν θες να επιβιώσεις θα πρέπει να μάθεις να διακρίνεις. Εάν επιφέρουν ολοκληρωτισμό τύπου κομμουνιστικής Κίνας τελειώσαμε ως είδος, με την τεχνολογία που υπάρχει δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τους βγάλουμε από τον σβέρκο μας ώστε να ζήσουμε ελεύθερα. Θα τους το επιτρέψουμε; 

    Πρέπει — το οφείλουμε στους εαυτούς μας — να βγούμε στους δρόμους, δίχως μάσκες, δίχως φόβο, αγκαλιασμένοι ως άνθρωποι, ειρηνικοί όπως είμαστε από τη φύση μας —μια φύση φυσική, δίχως τη δική τους αφύσικη επιρροή: του ολοκληρωτικού κράτους, των ιερατείων, των τεράτων. Εκείνοι ηδονίζονται με τη σφαγή, εκείνοι την προκαλούν, εκείνοι σπέρνουν τα μίση, εκείνοι καταστρέφουν τον πλανήτη κι έπειτα τα ρίχνουν σε σένα, στην ανθρώπινη φύση. Ακόμα κι αυτό το πίστεψες. Ότι η ανθρώπινη φύση είναι βάρβαρη, κακή. Δεν είναι. Δεν είναι η ανθρώπινη φύση το πρόβλημα. Όπως δεν είναι ο ιός το πρόβλημα. Όπως δεν είναι μονόδρομος η οικονομία, τα μνημόνια. Όπως δεν είναι μέλλον μας να γίνουμε μηχανές αναίσθητες, πλήρως ελεγχόμενοι μετα-άνθρωποι συνδεδεμένοι με υπερυπολογιστή τεχνητής νοημοσύνης —μία κολεκτίβα χωρίς βούληση, όπως το μελίσσι. Το πρόβλημα είναι εκείνοι που από άνθρωποι έγιναν τέρατα. Κι ό,τι μας έχουν πει είναι ψέμα. Όλα. Μπορείς να το χωνέψεις αυτό; Ό-λα. Θα έπρεπε πολύ απλά για να φτάσεις στην αλήθεια να πας ανάποδα από αυτό που σου λεν τα μίντια, το κράτος, τα τέρατα. Σου λεν άσπρο; Ξεκίνα με την υπόθεση: «έστω ότι είναι μαύρο». Σίγουρα θα βγεις σε μια αλήθεια που θα ριζώνει κάπου στην πραγματικότητα. 

    Να βγούμε λοιπόν στους δρόμους ειρηνικά, και ν’ αγκαλιαστούμε, και να γνωριστούμε και να φλερτάρουμε ξανά. Και να σταθούμε απλά απέναντι στην εξουσία, απέναντι στα τέρατα, και να δουν στα μάτια μας ότι δεν τους φοβόμαστε, ότι είμαστε μόνο ζωή, ότι τους καταλάβαμε, και τότε θα δεις στα δικά τους μάτια τον τρόμο, τον πανικό. Θα δεις πόσο ανθρωπάκια είναι. Μην τους βλέπεις στα ακριβά κοστούμια τους, μην τσιμπάς από το φαίνεσθαι το οποίο επιμελήθηκαν οι χρυσοπληρωμένοι image makers τους. Εάν τους απογυμνώσεις από τους τίτλους είναι ό,τι πιο αξιολύπητο έχει παράξει η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. 

    Και μην περιμένεις τις εκλογές για να σε σώσουν για άλλη μια φορά, που σημαίνει να σε κοροϊδέψουν για άλλη μία φορά. Και κυρίως μην τις περιμένεις για να ψηφίσεις Τσίπρα ή όποιον άλλο εγκληματία. Αλήθεια, για σένα τον ψευτοπροοδευτικό λέω, για σένα που η ύπαρξή σου κρέμεται από την εικόνα σου ως αριστερός, απορώ πώς δεν έχεις καταλάβει —δεν θέλεις να δεις καν— το ότι ο πατερούλης Τσίπρας κυβέρνησε ως δικτάτορας —μοναδικό φαινόμενο στη σύγχρονη Δύση. Έκανε κι αυτός πολλά εγκλήματα, αλλά αρκεί και μόνο ένα, αυτό: ακύρωσε τη λαϊκή βούληση αλλάζοντας αυταρχικά το αποτέλεσμα του ιστορικού δημοψηφίσματος με το έτσι θέλω (κι έπειτα έστειλε τα ματ να σπάσουν στο ξύλο αυτόν τον λαό). Ότι αυτό με βάση το Σύνταγμα είναι πράξη πραξικοπηματική. Κι έτσι θα γραφτεί στην ιστορία μόλις ξεμπερδέψουμε με όλη αυτή την πολιτική χυδαιότητα —και με τους εκάστοτε 300 που έτρωγαν και έπιναν από τον μόχθο του λαού μέσα σ’ αυτά τα δέκα χρόνια που καταλύθηκε το Σύνταγμα τής χώρας. Τότε τα μίντια δεν είπαν κουβέντα. Κανένα κόμμα του κοινοβουλίου δεν είπε κουβέντα. Γιατί όλοι τους ήταν και είναι υποταγμένοι στο τέταρτο ράιχ που κατάπιε για άλλη μια φορά την Ευρώπη. Το τέταρτο ράιχ που ζήλεψε τον κινέζο πατερούλη, και οδηγεί τη Δύση προς ολοταχώς σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Έλεγχος, καταστολή, λογοκρισία, καταπάτηση κάθε ατομικού δικαιώματος, στρατόπεδα συγκέντρωσης αντιφρονούντων, point system, εξαθλίωση, πείνα…

    Οι εκλογές —να το ξέρεις, και αν δεν το ξέρεις θα το μάθεις σύντομα— είναι στημένες όπως όλα. Η εκλογική απάτη έγινε φανερή από την απίστευτη νοθεία-πραξικόπημα των Δημοκρατικών στις εκλογές τής 3ης Νοεμβρίου τού 2020, κατά του αμερικανικού λαού. Δεν στο είπαν τα μίντια ε; Κι ούτε θα ήθελες να το ξέρεις, γιατί, λες, εφόσον το έκαναν στον Τραμπ, καλά του έκαναν του φασίστα. Όμως δεν το έκαναν στον Τραμπ, το έκαναν στον λαό, σε σένα. Στα 75 εκατομμύρια που τον ψήφισαν —και εάν τα ηλεκτρονικά μηχανήματα κλοπής δεν άλλαζαν τις επιστολικές ψήφους από τον Τραμπ στον Μπάιντεν θα ήταν μεγαλύτερος κατά πολλά εκατομμύρια ο αριθμός των ψήφων. Δεν μπορείς να το αγνοήσεις αυτό. Δεν μπορείς να κλέισεις τα μάτια. Σκέψου ότι ο Ομπάμα ήταν ο δημοφιλέστερος μέχρι τότε πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ, με 64, αν θυμάμαι καλά, εκατομμύρια ψήφους. Αυτοί οι ίδιοι που ψήφισαν τον Ομπάμα, ψήφισαν τον Νοέμβρη του 2016 και τον Νοεμβρη του 2020 τον Τραμπ. Πώς έγιναν σε μία μέρα όλοι τους ναζί; Αυτά είναι τα γεγονότα. Δεν θες να τα δεις γιατί έχεις τυφλωθεί από το μίσος, που δεν είναι καν δικό σου, είναι των μίντια, του θεάματος. Στην πραγματικότητα δεν σε νοιάζει η δημοκρατία —είναι κι αυτή μέρος του θεάματος για σένα— και στ’ αρχίδια σου η βούληση του λαού όταν αυτός αποφασίζει οτιδήποτε έρχεται σ’ αντίθεση με τη δική σου θέαση. Μέχρι και φασίστες τους έχεις αποκαλέσει, οπαδούς της λευκής υπεροχής, αυτά τα 75 (έστω) εκατομμύρια. Κι ας πέτυχε ρεκόρ μαύρης ψήφου, ρεκόρ λατινοαμερικάνικης ψήφου. Οπαδοί της λευκής υπεροχής όλοι αυτοί; Όλοι αυτοί, λευκοί, μαύροι και λατίνοι, άντρες και γυναίκες είναι ναζί, είναι κρετίνοι, κι εσύ είσαι ο ευφυής αντιφασίστας δημοκράτης που όλα τα εποπτεύεις, όλα τα κατανοείς στα μεγαλύτερά τους βάθη; Είσαι σε σκοτάδι —βγες στο φως με τόλμη. Κάτι δεν πάει καλά στην όλη αφήγηση. Δεν το αντιλαμβάνεσαι; Δες τους πόσο δημοκρατικοί είναι οι Δημοκρατικοί: ζητούν, πριν ακόμα πάρουν την εξουσία (που δεν θα τη πάρουν απ’ ό,τι δείχνουν τα γεγονότα, θα μπουν όλοι φυλακή) να περάσουν νομοσχέδιο όπου κάθε υποστηρικτής του Τραμπ να θεωρείται εγχώριος τρομοκράτης (domestic terrorist) και να διώκεται, να μπαίνει φυλακή! Το διανοείσαι; Τι θα κάνουν δηλαδή, πογκρόμ κατά των 75 εκατομμυρίων υποστηρικτών του; Και δεν θα γίνει εμφύλιος; Πολύ επικίνδυνα πράγματα. Ήδη τον έσβησαν από τα μίντια, σβήνοντας 75 εκατομμύρια που τον ψήφισαν. Πώς χαρακτηρίζεις αυτήν την πράξη; Σωπαίνεις. Όντας τυφλός, σταματάς εκεί, στο όνομα του Τραμπ. Δεν ξέρεις να διαφωνείς πολιτικά, να παραθέτεις επιχειρήματα, γιατί δεν είσαι δημοκράτης. Σ’ αρέσει να παίρνεις κεφάλια και να δικαιολογείς το έγκλημα εφόσον ο αντίπαλος ήταν για σένα φασίστας. Βλέπεις λοιπόν πόσο εύκολα γίνεσαι φασίστας; Άσε τι είναι ο άλλος. Εσένα κοίτα. Κοίτα πόσο διατεθειμένος είσαι να εξαφανίσεις ανθρώπους, εκατομμύρια ολάκερα, για να κυριαρχήσει η δική σου άποψη. Ό,τι έκαναν δηλαδή οι εθνικοσοσιαλιστές εργατικοί του Χίτλερ, οι σοσιαλιστές σοβιετικοί του Λένιν και του Στάλιν. Το πρώτο τους μέλημα: φίμωση των αντιπάλων. Κι έπειτα εξολόθρευση. Έχοντας απέναντι λοιπόν τον Τραμπ έγινες πολύ γρήγορα φασίστας. Απέδειξες ότι είσαι πρόθυμος να παρακάμψεις τη δημοκρατία για να επιβάλεις τη δική σου ιδεολογία. Σε θυμάμαι στο πανεπιστήμιο που φώναζες τα λόγια του Βολταίρου, «διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες». Τελικά δεν τα εννοούσες. Τα έλεγες για να ρίξεις καμιά γκόμενα ως κάλπικος, ψευτοεπαναστάτης φοιτητής. Τα τέρατα γνωρίζουν αυτήν σου την κλήση, την ίδια που έκανε κάποτε απλούς, καθημερινούς ανθρώπους να βάλουν τις στολές των Ες-Ες και να κάνουν τους αντιπάλους τους σαπούνι. Τα τέρατα το εκμετελλεύονται αυτό για να μας λειώσουν στο τέλος όλους. Μας βάζουν απέναντι, να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, κι αυτοί να κυβερνούν. Διαίρει και βασίλευε. 

    Η μεγαλύτερη λοιπόν νοθεία-πραξικόπημα έγινε σ’ αυτές τις αμερικάνικες εκλογές, και το χέρι τους έβαλαν πολλές ξένες χώρες για να επιτευχθεί ο στόχος. Μεγάλοι παίχτες: η Κίνα, το Βατικανό, η Γερμανία. Και απ’ ό,τι φαίνεται θα πέσει πάνω τους ο πέλεκυς της δικαιοσύνης. Μοιάζει με πραξικόπημα ενός Άξονα χωρών (και τι χώρες, μπουμπούκια δημοκρατίας όλες) κατά του αμερικανικού λαού. Σε όποιον δεν αρέσει η δημοκρατία που μπορεί να ανεβάσει στην εξουσία έναν Τραμπ, τότε να πάψει να μασκαρεύεται σαν προοδευτικός και να μη μας ζαλίζει άλλο τ’ αρχίδια με τα άνευρα, ασώματα συνθήματά του. Έτσι είναι η δημοκρατία, δεν μπορείς να κερδίζεις πάντα, και πρέπει να μάθεις —εάν θες να μπορείς να επηρεάζεις τον κόσμο θετικά, εάν θες η δημοκρατία να είναι ζωντανή κι όχι ένα ψοφίμι όπως έχει καταντήσει— να διατυπώνεις επιχειρήματα, να μπορείς να κουβεντιάσεις, και όχι να τσιρίζεις σαν υστερικός φίρερ, όχι να φιμώνεις εκείνον που έχει άλλη άποψη. Σε σένα —στη συμπεριφορά σου— βλέπω όλες εκείνες τις καταδίκες από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς δίκη, χωρίς το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Έτσι είναι όταν θεωρείς πως είσαι κάτοχος μία απόλυτης αλήθειας. Μπορείς χωρίς καθόλου τύψεις να στείλεις στον θάνατο όποιον κρίνεις κατώτερο ως προς το αίμα, τη φυλή, ως αντεπαναστάτη, ως πράκτορα του διεθνούς ιμπεριαλισμού, ως άπιστο, ως πιστό, ως πλούσιο, ως μάγισσα, ως μάγο, ως Τραμπ, ως ψηφοφόρο του Τραμπ, και ό,τι άλλο γουστάρεις. Η συνταγή είναι ίδια, βάλε ό,τι θέλεις για δικαιολογία και σφάξε στο όνομα της αλήθειας σου. Έτσι ενεργείς, και συνήθως μιλάς εξ’ ονόματος των πολλών, χωρίς ποτέ να τους ρωτήσεις. Σε φαντάζομαι εκπρόσωπό τους και ανατριχιάζω. Ακόμα και τους Ναζί στη δίκη της Νυρεμβέργης τους έδωσαν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους —και καλά έκαναν. Ο καθένας έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εαυτό του, ό,τι κι αν είναι, βιαστής, εξολοθρευτής, serial killer. Έτσι είναι στη δημοκρατία. Και το λέω θεωρητικά το «έτσι είναι στη δημοκρατία», δεν εννοώ ότι έχουμε δημοκρατία —δεν υπάρχει πουθενά δημοκρατία στον πλανήτη σήμερα. Και πώς να έχουμε; Πάρε παράδειγμα εσένα: εσύ που εμφανίζεσαι ως δημοκράτης έχεις μεταλλαχθεί σε ναζί. 

    Και για να κλείσω με τα της Αμερικής, μιας και η εξέλιξη των εκεί γεγονότων θα καθορίσουν την πορεία όλου του πλανήτη σε μεγάλο βαθμό, σκέφτομαι ότι εφόσον κατάφεραν και έκαναν τέτοιο εκλογικό πραξικόπημα στις ΗΠΑ, και μπόρεσαν μέχρι τώρα να το κουκουλώσουν και να το αποκρύψουν από το μεγαλύτερο ποσοστό της ανθρωπότητας με ευκολία, είναι βέβαιο πως δεν είναι η πρώτη τους φορά. Φαίνεται να το ξέρουν καλά το παιχνίδι. Να το έχουν κάνει και σε άλλες εκλογικές αναμετρήσεις. Θα είμασταν αφελείς να πιστεύαμε ότι όλα αυτά τα τεράστια συμφέροντα που κυβερνούν τις κυβερνήσεις του πλανήτη θα ρίσκαραν την ακόρεστη, σκοτεινή τους ύπαρξη αφήνοντας το παιχνίδι να παίζεται από τους λαούς. Και φαντάζομαι τι γίνεται σε άλλα κράτη που είναι εντελώς χύμα, όπως πχ το δικό μας. Τι νοθεία, τι παιχνίδι. Γιατί άραγε οι πλατφόρμες των σόσιαλ μίντια άρχισαν να κλείνουν λογαριασμούς; Επειδή όλοι οι ψηφοφόροι του Τραμπ είναι ναζί; Με βάση για άλλη μια φορά το ξυράφι του Όκαμ, η απάντηση είναι η απλούστερη: Για να μην βγουν τα στοιχεία τής κλοπής, τους πραξικοπήματος, και δει όλος ο πλανήτης τι συνέβη. Αλλά τα στοιχεία βγήκαν, βγαίνουν, παρά τη λογοκρισία, κι έρχονται στην επιφάνεια. Δεν θα στο πουν στα μίντια. Γιατί τα μίντια έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο στο πραξικόπημα. Τη στημένη, προβακοτόρικη επίθεση στο Καπιτώλιο, τύπου Μαρφίν, την είδες; Δεν το υποψιάστηκες καν ε; Γίνεσαι ολοένα πιο μπούφος και πιστεύεις άκριτα τα μίντια. Είδες τα βίντεο όπου η αστυνομία καλεί τους δήθεν διαδηλωτές του Τραμπ να μπούνε μέσα; Το ξέρεις ότι το Καπιτώλιο είναι από τα καλύτερα φυλασσόμενα κτήρια στον κόσμο; Και ότι η φύλαξη του Καπιτωλίου είναι αρμοδιότητα της προέδρου (Speaker of the House) Πελόσι η οποία ανήκει στο κόμμα των Δημοκρατικών; Αφού το ήξερε ότι οι οπαδοί του Τραμπ θα μαζεύονταν εκεί, και είναι ναζί και κάφροι, γιατί δεν πήρε τα απαιτούμενα μέτρα για την προστασία του κτηρίου; Μήπως γιατί δεν ήθελε να το προστατεύσει, αλλά αντίθετα να δημιουργήσει το σκηνικό όπου θα μπορούσε να κατηγορήσει τον Τραμπ ως υπαίτιο και να του ασκήσει δίωξη; Ήταν άλλη μια επιχείρηση false flag όπως λεν οι Αμερικανοί. Ειδικοί σε τέτοιες επιχειρήσεις, αρκεί να θυμηθεί κανείς την 11η Σεπτεμβρίου, όταν επί Μπους τζούνιορ χτύπησαν οι ίδιοι —το βαθύ κράτος όπως είναι γνωστό— τους διδύμους πύργους για να μπουν στο Αφγανιστάν και να το διαλύσουν. Σκέτο θέαμα. Χόλιγουντ. Το ξέρεις πως μέσα στις τάξεις των δραστών-πρακτόρων που μεταμφιέστηκαν σε οπαδούς του Τραμπ (τι πιο εύκολο) υπήρχαν πράκτορες από την άλλη μεριά που μέσα στην αναμπουμπούλα έκλεψαν τα λάπτοπ της Πελόσι και άλλων Γερουσιαστών από την αίθουσα του Καπιτωλίου; Πως τα στοιχεία που περιείχαν τα λάπτοπ θα τους δέσουν όλους μέσα; Πως άρχισαν ήδη μέσα σ’ αυτόν τον πόλεμο πληροφορίας να κυκλοφορούν έγγραφα που φανερώνουν δίχως αμφισβήτηση εγκληματικές ενέργειες κατά του αμερικάνικου λαού, σε συνεννόηση με την Κίνα, το Βατικανό, τη Γερμανία; Να σε δω τι θα πεις τότε, όταν δεν θα έχεις καμία δικαιολογία να τα αμφισβητήσεις. Όταν θα καταρρεύσει η σαθρή σου θέαση και θα μείνεις έντρομος. Από ποια ιδεολογία θα πιαστείς; Σε κορόιδευαν όλοι. Αριστεροί και δεξιοί. Σοσιαλιστές και καπιταλιστές. Άσπροι και μαύροι και κίτρινοι (οι κόκκινοι παν, σφαγιάστηκαν από τους εταίρους μας σαν πήγαν κι επέβαλαν τα μνημόνια τού Φερδινάνδου και της Ισαβέλας στην Αμερική). Είμαστε μόνοι μας. Οι λαοί. Θα διώξουμε τους τυράννους; Θα φτειάξουμε ένα μέλλον ανθρώπινο, φωτεινό για μας και τα παιδιά μας, και τις γενιές που θα έρθουν; 

    Μην κάθεσαι λοιπόν στη φυλακή σου κάνοντας τον έξυπνο στο φέισμπουκ, βλέποντας μπιγκ μπράδερ, σαρβάιβορ, μπάλα, περιμένοντας κάποιο θαύμα, κάποιον σωτήρα. Έχεις ξεχάσει ότι τη μοίρα την υφαίνουμε εμείς, με τα έργα μας κι όχι με τα λόγια. Μην γίνεσαι διαθέσιμος στον πράκτορα Σμιθ, να σου καταλάβει το σώμα όποτε το επιθυμεί και με τα χέρια σου να σκοτώσει εκείνον που έσπασε το Μάτριξ. Γίνε αυτό που είσαι, ένας άνθρωπος γενναίος, ελεύθερος, θαυμάσιος. Γιατί είσαι. Αυτή είναι η φύση σου. Σου την έχουν μολύνει τα τέρατα, όπως έχουν μολύνει καθετί. Πρέπει να νικήσουμε τα τέρατα και να θεραπεύσουμε τις πληγές μας, μαθαίνοντας να ζούμε αγαπημένοι, με όλες τις διαφορές μας —δεν είναι θαυμάσιο να υπάρχει όλη αυτή η βιοποικιλότητα; όλο αυτό το απέραντο λιβάδι διαφορετικών εκφράσεων και δυνατοτήτων; Εάν έχεις κάνει λάθος εκτιμήσεις έως τώρα, ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξεις. Μόνο σου εμπόδιο ο εγωισμός σου που πρέπει να σπάσεις. Ετοιμάσου για απίστευτες εξελίξεις. Θα κλονιστεί ο κόσμος συθέμελα. Εγώ προσωπικά σου δίνω το χέρι μου, τον χρόνο μου. Θα σε ήθελα μαζί, να πολεμήσουμε για το πολυτιμότερο αγαθό που έχουμε, την ελευθερία πλάι πλάι, να πολεμήσουμε όχι με όπλα, αλλά με την ίδια μας την αντίληψη που δεν θα μπορεί πλέον να εξαπατηθεί, και όλοι οι απατεώνες θα χαθούν από τη γη, σε τρύπες σκοτεινές σαν τρομαγμένοι ασπάλακες να ζήσουν, ή στο Γκουαντάναμο. Ήμουν σκληρός μαζί σου αλλά όχι για να σε καταδικάσω. Για να σε ταρακουνήσω, για να συνέρθεις από τον λήθαργο. Για να κοιταχτείς στον καθρέφτη. Ν’ αλλάξεις στάση. Και να γίνεις ένας άνθρωπος που αυτά που λέει δεν τα πιστεύει, μα τα ενσαρκώνει. Δεν έχω στην καρδιά μου κάτι εναντίον σου. Όπως σου είπα και αλλού, σε νοιάζομαι, σε θεωρώ πολύτιμο. Είμαστε όλοι μαζί στην ίδια μοίρα, και δεν πρέπει να μας χωρίσουν άλλο. Εκείνοι είναι το πρόβλημα, εκείνοι είναι ο ιός, εκείνοι είναι ο εχθρός της ανθρωπότητας. 

    Και μη φοβάσαι. Η δύναμη που έχουν οι λαοί ενωμένοι, εσύ κι εγώ μαζί, είναι πιο ισχυρή από τα πιο ισχυρά τσουνάμια. Ποιός θα μπορέσει να μας σταματήσει; First we take Manhattan, then we take Berlin.


γ. γεωργίου



                                                                  



Σάββατο, Μαρτίου 28, 2020

SMS (όχι ποίημα)


O πραγματικός ιός:
Το παρασιτικό παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα
Το κυρίαρχο παγκόσμιο πολιτικό
κανιβαλιστικά κράτη-Λεβιάθαν, εχθροί του λαού 
το αίμα του οποίου πίνουν για να διατηρηθούν.
(ακόμα τους πιστεύετε; ακόμα περιμένετε να σας σώσουν; 
μπορεί αυτός που σ' εξοντώνει να θέλει συγχρόνως το καλό σου;
Στη δική μας πραγματικότητα, σύμφωνα με την ειδική θεωρία της σχετικότητας,
πόσα χρόνια θέλει το πρόβατο να δει τον λύκο ως σαρκοβόρο; 
πότε θα ενηλικιωθεί ο άνθρωπος;)
Τα προπαγανδιστικά τους εργαλεία: 
μέσα κοινωνικής-μηχανικής δικτύωσης, έξυπνες συσκευές βιοδιάβρωσης, 
χόλιγουντ, μίντια.
(ακόμα τα θεωρείτε ως πηγές πληροφόρησης, ψυχαγωγίας;
πηγές αλήθειας;)
Άνθρωπε μην ξεχνάς το Σώμα σου. 
Ανοσοποιητικό, αυτόνομο νευρικό, λεμφικό… 
Είναι η ιδιοκτησία σου. Η ιδιοκτησία είναι η προϋπόθεση της ελευθερίας σου.
Πότε οι σκλάβοι είχαν ιδιοκτησία;
my Body, my Choice —όχι;
Φοβάσαι τον άνθρωπο στον δρόμο.
Φοβάσαι τον άνθρωπο στον διάδρομο του σουπερμάρκετ.
Φοβάσαι τον σύντροφό σου. 
(είναι δικός σου ο φόβος;)
Απόσταση —οι συνήθειες του σώματος που γίνονται συνήθειες της ψυχής.
Δεν φοβάσαι την ψηφιοποίησή σου; 
Το ξερίζωμα μιας θαυμαστής βιολογίας;
Δες με τα μάτια σου, όχι με τον κατασκευασμένο νου της κοινωνίας.
Ο νους δεν θ’ αντέξει την πραγματικότητα.
Κοίτα—
Η καταιγίδα ξέσπασε.
Lockdown. 
Ποιος θα κρυφτεί και που;
Γκουαντάναμο;
Κι όταν πέσει το ίντερνετ —σκοτάδι— ποιος θα χειραγωγεί τον κόσμο;
Όταν σβήσει η τιβί;
Όχι πανικός —ευκαιρία αποτοξίνωσης.
Τη νύχτα κυνηγάει η κουκουβάγια το θήραμά της.
Όταν κι η μέρα γίνει νύχτα —σκοτάδι— οι αετοί θα βγουν στο κατόπι.
Θα γίνουν συλλήψεις;
Εκατοντάδες CEO έχουν μαζικά παραιτηθεί.
"Parsa vs Google, Facebook, Neuralink…" (κάνε αναζήτηση) 
—η συγκλονιστική μήνυση τι συνέπειες θα έχει;—
"Clinton Foundation and child trafficking" (αναζήτηση)
Άρρωστοι έχουν αρρωστήσει —πολιτικοί, πρίγκιπες, διάσημοι, κληρικοί.
Αμερικανικά στρατεύματα στην Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία κτλ.
Φωτογραφίες, χειραψίες, χωρίς μάσκες προστασίας;
Defender Europe 20. Άσκηση, ή…; 
Εκατοντάδες τανκς στους δρόμους των πόλεων στην
Καλιφόρνια, Νεβάδα, Ουάσινγκτον, Νέα Υόρκη, Πενσιλβάνια,
επιθετικά ελικόπτερα, εκρήξεις, σεισμικές δονήσεις… 
Τι συμβαίνει; Τα μίντια σιωπούν.
Τα μίντια μιλούν μόνο για ό,τι μπορούν —προσπάθεια που μετριέται σε δολάρια.
Πηγή μόλυνσης.
Ο μεγάλος ιός τρομοκρατεί με τον μικρό τούς υγιείς—
Όποιος κοιμάται θα ξυπνήσει ή θα τρελαθεί.
Θα μπορέσουμε εδώ να αναπνεύσουμε ελεύθεροι;
Νοιάζεται κανείς; 
Πότε έπαψε η ελευθερία να είναι το ύψιστο αγαθό;
Χρόνια τώρα 
η φιρερίνα Μέρκελ και οι Ζόντερκομαντο των ευρωπαϊκών κρατών:
«Θα απολέσουμε ελευθερίες για χάριν της ασφάλειας».
Ποιος συναίνεσε σ' αυτό; 
Σε ποιανού τα αφτιά η πρόταση δεν ηχεί: σκλαβιά;
Που οδηγεί η ασφάλεια για την οποία θυσιάστηκε η ελευθερία;
Υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια από τη ζωή σ' ένα μπουντρούμι, σε φυλακή υψίστης ασφαλείας;
Το ’21 εκείνοι οι όμορφοι, όμορφοι τρελοί, με φουστανέλα και κουμπούρι,
χωρίς ασφάλεια ζωής, είχαν ένα μόνο γενναίο σύνθημα:
Ελευθερία ή Θάνατος.
Μα εμείς έχουμε πολλές επιλογές —μόνο δυο; ελευθερία ή θάνατο;
Τι είναι το δίλημμα αυτό μπροστά στον ευρωπαϊκό «πλουραλισμό»;
Ασχέτως εάν τα γεγονότα δεν νοιάζονται για τα συναισθήματά σου, 
κι αν βγάλεις την ελευθερία απ' τη ζωή δεν μένει παρά θάνατος.
Λεν τα τέρατα για τις σαδιστικές, με τη βία επιβαλλόμενες πολιτικές τους: 
«Είναι μονόδρομος». 
Μονόδρομος η λιτότητα, μονόδρομος τα χρέη,
μονόδρομος τα αντισυνταγματικά μνημόνια.
Μονόδρομος η έλλειψη ελευθερίας.
Μονόδρομος η Ευρώπη —το ενωμένο οικονομικό Άουσβιτς.
Εξορθολογισμός όπως άλλοτε.
Τρεμπλίνκα, Μπέργκεν-Μπέλσεν, Νταχάου, Μαουτχάουζεν.
Γενοκτονία —παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα μιας αναγκαστικής, «φυσικής» πορείας. 
(ο κοινωνικός δαρβινισμός θα φταίει, οι πλανητικές σύνοδοι, η κακιά μας τύχη, 
ο εκδικητικός θεός της οικονομίας —όχι οι πολιτικές αποφάσεις του κράτους-Λεβιάθαν)
Τα τέρατα αγνοούν την Ιστορία. Τα συνειδησιακά άλματα.
Η αλαζονεία τούς θόλωσε την κρίση. 
Η ατιμωρησία.
Ο μοναδικός μονόδρομος —δεν ξεχνώ— είναι αυτός που οδηγεί από το σκοτάδι στο 
Φως.
Μονόδρομος της Καρδιάς, όχι των κρατών.
Θα δικαστούν;
Θα νικηθεί ο ιός;
Μόνη θεραπεία του ιού οι Άνθρωποι —εμείς ο λαός—
Αφυπνισμένοι. Χωρίς απόσταση.
Ενωμένοι ως μία φυλή, μια συμφωνία Ανθρώπινη.
Μετά την καταιγίδα έρχεται η λιακάδα...

γ. γεωργίου